artikel

‘Beautyfarm’ voor daadkrachtige types

Geen categorie

Walter Zwaard en Noks Nauta sneden in hun workshop het dilemma aan van de grens tussen beroepsgeheim en verantwoordelijkheid naar de organisatie. Zij gingen dieper in op een ongeval veroorzaakt door een monteur die slapend op zijn werk was aangetroffen en een uur daarvoor zijn priveproblemen aan de arboprofessional had onthuld. Aan de Arbeidsinspectie geeft monteur Willem een technische toelichting op het ongeval en vertelt niet dat hij in slaap viel. Wat te doen als professional? De workshop ‘De arboprofessional als ethisch evenwichtskunstenaar’ hielp de bezoekers schematisch en gestructureerd uit de brand.

 

Leo Koopmans hield zijn gehoor voor dat samenwerken beter is dan vechten en Geert Lenz poneerde de stelling dat veiligheid en gezondheid geen prioriteit hebben. Ook hij motiveerde de arboprofessional door onder meer te antwoorden op vragen als wat een arboprofessional krachtig maakt en hoe hij zorgt dat juist hij of zij het verschil maakt. Mensen maken fouten in hun werk en mogen die ook maken. Als ze maar leren, was de les in de workshop van Johan Vollenbroek van Human Error Consultancy. Hij vertelde over een verpleegkundige die onder druk een verkeerd medicijnadvies aan de behandelend arts verstrekte. “Maar als je dan verder spit, zie je dat het niet gepikt wordt als je niet direct antwoordt op een vraag van een arts en zeker niet bij deze arts. Verpleegkundigen komen in de verleiding informatie te geven terwijl ze het niet zeker weten. Als de organisatie niet leert van deze fouten, blijven ze voorkomen. Deze patient was twee dagen ziek, maar zonder leergeld loopt het de volgende keer nog erger af Gelukkig kwam deze verpleegkundige voor de fout uit.”

 

Wie oplossingen zoekt, dient te leren van zijn fouten, maar niet te veel achterom te kijken, is de les van Bouke de Boer, mental coach van onder meer het Nederlandse hockeyelftal en het Surinaamse voetbalelftal. Hij gebruikt methodieken uit het N euro Linguistisch Programmeren, systemisch werken en oplossingsgericht werken om mensen gelukkiger te maken en organisaties beter te laten functioneren. Met zijn onorthodoxe en vooral ook voor zichzelf kwetsbare en emotionele opstelling wist hij veel bezoekers te enthousiasmeren. De combinatie van het stoere Friese uiterlijk met door hem als vrouwelijk getypeerde eigenschappen, inspireerde veel arboprofessionals tot een andere houding in hun werk “Zoek niet het probleem in de organisatie, maar kijk naar de mogelijkheden, laat de energie stromen. En durf de confrontatie aan te gaan en te dromen”, zo adviseerde De Boer.

 

Van Hest stak de arboprofessionals nog verder een hart onder de riem. Passie, energie en positivisme spatten uit zijn betoog. “Maar weet ook dat je mensen kunt categoriseren en zo kunt bespelen. Dat kan je helpen in het halen van je doelstellingen en als dat zo is, beloon jezelf” Als een wervelwind ging de Belg over het podium, de aanwezigen zo geen kans gunnend zich over te geven aan de traditionele middagdip. Hij kreeg aan het einde van zijn een uur durende presentatie het publiek actief en op de banken. “Kom op, doe eens wat anders en klap voor jezelf en je buurman. En roep een vreugdekreet. Nou vooruit dan, voor mijn part. Tjakkaa!”

 

Ook tijdens de workshop van Ans Bosgoed en Bert Knoppert was vooral het hoe alle goede bedoelingen tussen de oren van de directie te krijgen het hete hangijzer. Een van de ‘shoppers’ verkeerde in de gelukkige omstandigheid goed met zijn directie overweg te kunnen en dus geen moment te twijfelen of zijn plannen wel serieus genomen werden. Een andere arboprofessional vertrouwde vooral op zijn eigen ethische grenzen. Als het dan helemaal fout gaat, kun je altijd nog een beroep doen op de klokkenluidersregeling, zo was de veronderstelling. Die werd direct daarna naar het land der fabelen verwezen door de ‘huisjurist’ van dit blad Rob Poort. “Er zijn slechts enkele bedrijven met een interne klokkenluidersregeling. Van overheidswege is er geen enkele wettelijke bescherming.”

 

Na de plenaire evaluatie, waarin het overgrote merendeel de hand opstak op de vraag of ze veel geleerd hadden, bleef nog een clubje van acht mensen over om in een zaaltje de laatste stand van zaken over de arbocatalogus door te nemen. Er bleek vooral veel onzekerheid over wat er in die catalogus moet staan en hoe hij er uit mag zien. Dagvoorzitter Nicolas raadde aan vooral geen koudwatervrees te hebben. ‘In de bibliotheekbranche bestaat de arbocatalogus uit een twintigtal A-viertjes, maar je kunt ook een digitale versie maken. En als je als branche al goede maatregelen hebt, aarzel niet en dien ze in als arbocatalogus. Als de personeelsvertegenwoordiging ze goedkeurt, heb je een catalogus. “

 

Reageer op dit artikel