artikel

Bekneld

Geen categorie

Rob Poort,

 

jurist en veiligheidskundige, www.bureaupoort.nl

 

Als een medewerker met ernstig gehandicapte kinderen een conflict krijgt over het opnemen van zorgverlof, dreigt hij met een knuppel. ontslag volgt. Terecht?

 

Een man werkt als productiemedewerker bij een bedrijf. Hij heeft twee thuiswonende, jongvolwassen kinderen met een aangeboren, progressieve spierziekte. Beide kinderen zijn volledig verlamd en verplaatsen zich met een rolstoel. De werkgever houdt bij de indeling in ploegen rekening met de thuissituatie van de werknemer. In juni 2007 ontstaat tussen de werknemer en zijn leidinggevende een verschil van mening over een aanvraag voor zorgverlof. Daarbij dreigt de werknemer zijn leidinggevende ‘een dwarslaesie te schoppen’. Hij zegt ook dat hij zijn chef met de vrienden van de motorclub kapot zal maken. De werkgever heeft de werknemer vervolgens op staande voet ontslagen. Die komt nog terug en dreigt daarbij met een honkbalknuppel.

 

De werkgever houdt op de eindafrekening een bruto maandsalaris in als gefixeerde schadevergoeding. De werknemer stelt dat het ontslag onrechtmatig en tevens kennelijk onredelijk is. Maar volgens de kantonrechter is het ontslag op staande voet wel terecht. Ook als de persoonlijke omstandigheden van de werknemer in ogenschouw worden genomen, blijft staan dat zijn handelwijze onacceptabel was. Een werkgever kan en mag daar niet voor zwichten. Maar de werkgever heeft wel een fatsoensgrens overschreden door meteen gebruik te maken van zijn wettelijk recht op een gefixeerde schadevergoeding. Daardoor ontving het gezin van de werknemer in de maand juni 2007 feitelijk geen loon en maakte de werkgever het gezin, waarvan hij de problematiek kende, brodeloos op een moment dat er geen praktische mogelijkheid bestond om daarvoor een (tijdelijke) oplossing te vinden. Dit maakt het ontslag kennelijk onredelijk. Daarom kent de rechter de werknemer een ontslagvergoeding toe van ongeveer drie maandsalarissen. (Kantonrechter Leiden, 28 mei 2008, JAR 2008, 231)

 

Reageer op dit artikel