artikel

Veel meer vrijheid, minder vrije tijd

Geen categorie

Peter Wielaarts richtte vorig jaar zijn bedrijf Better Work Together op. Hij is Hogere Veiligheidskundige (HVK’er) en een van die 800.000. “Ik heb minder vrije tijd, maar wel veel meer vrijheid.” Wielaarts werkte als hoofd afdeling Veiligheid bij de NS. In zijn portefeuille zaten zowel arbeidsomstandigheden als veiligheid van de reizigers. Prive omstandigheden en een reorganisatie deden hem de zekerheid van een vaste baan inruilen voor het zelfstandige avontuur. De liberalisering van de arbodienstverleningsmarkt had geen invloed op zijn beslissing. “Wel wilde ik meer met de inhoud bezig zijn en minder met processen.”

 

Ook zijn collega-arboprofessional en eenpitter Tom Mutsaerts koos voor het op eigen benen staan. Dat deed hij acht jaar geleden. Ook voor hem was de liberalisering geen issue. “Liever kreeg ik meer grip op mijn werk en invloed op met welke klanten ik in zee ging. Het werk voor een andere arbodienst had voor mij geen meerwaarde.” Een van de eerste activiteiten die Mutsaerts als’ vrij man’ ondernam, was een bezoek aan het International Congress of Occupational Health in Singapore. Mutsaerts en Wielaarts bevestigen dat het bijhouden van kennis en ook de kosten die dat met zich meebrengt, een valkuil is voor zzp’ers. Het is immers lucratiever uren te schrijven dan zelf de knip te trekken en een studie te volgen. Wielaarts: “Dat is een gevaar. Maar als je wilt dat de klant tevreden is en dat je interessant voor hem blijft, moet je wel. Ik moest een inhaalslag maken. Vooral op vakinhoudelijk terrein. Een van de eerste cursussen die ik volgde, was Tripod: een onderzoeksmethodiek. Natuurlijk zijn er collega’s die het niet nodig vinden om bij en na te scholen, maar ik wil de interessante klussen blijven doen. En die krijg je alleen als je een goed verhaal hebt en meerwaarde. Die meerwaarde ligt bij mij in het verbinden van mensen en het analyseren waarom werknemers bepaalde handelingen juist niet of juist wel doen. Met een lijstje op de werkplek regeltjes afvinken, vind ik niks. Soms moet je een gokje wagen er een klus laten lopen voor een interessantere. En dat lukt.

 

Mutsaerts ziet ook collega’s die eenzijdig naar geld kijken en terughoudend worden met bij- en nascholing. “Dat is heel jammer, ook voor het vak van bedrijfsarts. En als de markt vooral vraagt naar mensen die het niet zo nauw nemen, dan zij dat zo en word ik uit de markt gedrukt. Maar tot nu toe merk ik daar niets van en zie ik de diversiteit van ons vak alleen maar toenemen. Ik maak me wel zorgen over de nieuwe regels die de preventie onder druk zetten en een bedrijfsarts te veel in de verzuimbegeleiding dwingen. Maar dat is een algemeen verhaal.”

 

Als ‘eenpitter’ is netwerken bijna van levensbelang. Bijvoorbeeld om goed te reflecteren op het eigen handelen. Wielaarts schreef de beroepsverenigingen aan en kreeg tachtig aanmeldingen van collega’s die bereid waren op zijn website te staan en zo klussen van hem over te nemen. Ook onderhoudt hij goed contact met zijn oude werkgevers. Mutsaerts maakt deel uit van een gezondheidscentrum: een kostenmaatschap met professionals uit de curatieve en arbosector. “Samen bedienen we grote bedrijven uit de regio. Bovendien heb ik een keer per kwartaal intercollegiaal overleg en ben ik bestuurslid van de NV AB afdeling Den Haag.” Zelfstandig of in dienst bij de arbodienst, eerst en vooral zijn Mutsaerts en Wielaarts bedrijfsarts en veiligheidskundige. Mutsaerts.”Het verschil zit hem in de sector waar je voor werkt. Niet in welke rechtsvorm je dat doet. Dat is een vorm die je persoonlijk het beste ligt.” Zijn collega ‘eenpitter’ onderstreept dat. ‘Goede mensen hebben het altijd druk. Of dat nu in een arbodienst is of zelfstandig, maakt niet uit. Dat is een persoonlijke keuze.”

 

Reageer op dit artikel