Arbo Online

De regels passen in het kader van een (voor het overige technische) actualisering van de Seveso-richtlijn. Deze richtlijn is een belangrijk instrument voor het beheer van industriële risico's, die momenteel wordt aangepast in het licht van de recente wijziging van de internationale en Europese indeling van chemische stoffen.

De richtlijn verplicht de lidstaten ertoe noodplannen op te stellen voor gebieden rond industriële installaties waar zich zeer grote hoeveelheden gevaarlijke stoffen bevinden.

Milieucommissaris Janez Potocnik: ‘Dankzij Seveso III worden de burger en het milieu beter tegen zware ongevallen beschermd. Burgers zullen voortaan ook beter worden geïnformeerd en meer inspraak krijgen in besluiten inzake ruimtelijke ordening’.

Naast de technische aanpassingen in het licht van de gewijzigde EU-indeling van chemische stoffen zijn de belangrijkste verbeteringen voor de burger:

•  betere toegang tot informatie over risico's die voortvloeien uit activiteiten van naburige industriële installaties en over de wijze waarop men zich bij een ongeval dient te gedragen. Dit zal ook het vertrouwen in de werking van deze ondernemingen verhogen;
•  doeltreffender regels inzake inspraak van het betrokken publiek in ruimtelijkeordeningsprojecten die betrekking hebben op Seveso-installaties;
•  toegang tot de rechter voor burgers aan wie geen passende toegang tot informatie of inspraak is verleend;
•  strengere normen voor inspecties van inrichtingen om ervoor te zorgen dat de veiligheidsvoorschriften doeltreffender worden gehandhaafd.

Informatie openbaar
Voortaan moet openbare informatie over risico's in elektronische vorm beschikbaar worden gesteld. Alle onder de wetgeving vallende inrichtingen moeten informatie verstrekken over de alarmsignalen die worden gebruikt en over de manier waarop burgers zich dienen te gedragen bij een zwaar ongeval.

Als er een ongeval gebeurt, moeten de bevoegde instanties iedereen informeren die risico loopt en de belangrijkste responsmaatregelen bekendmaken.

Door wijzigingen in de wetgeving inzake ruimtelijke ordening zal in plannen voor nieuwe inrichtingen en voor infrastructuur nabij bestaande inrichtingen een passende ‘veiligheidsafstand’ worden ingevoerd. De procedurele voorschriften voor openbare raadpleging over projecten, plannen en programma's zijn verscherpt. Wanneer autoriteiten en inrichtingen de risico's op zware ongevallen evalueren en maatregelen nemen om deze aan te pakken, moeten zij meer rekening houden met mogelijk verhoogde risico's vanwege de nabijheid van andere industriële sites en mogelijke repercussies op naburige installaties.

Volgende stappen

De lidstaten moeten deze regels toepassen met ingang van 1 juni 2015. Op die dag wordt ook de nieuwe wetgeving over de indeling van chemische stoffen volledig van toepassing.

Achtergrond

De Seveso-wetgeving betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen dateert van 1982. Ze verplicht de lidstaten erop toe te zien dat alle onder de richtlijn vallende exploitanten een beleid ter preventie van zware ongevallen voeren. Exploitanten die gevaarlijke stoffen boven een bepaalde drempelwaarde gebruiken, moeten het publiek dat kan worden getroffen, informeren door veiligheidsrapporten, informatie over het veiligheidsbeheerssysteem en een intern noodplan ter beschikking te stellen. De wetgeving verplicht de lidstaten erop toe te zien dat er noodplannen voor de omliggende gebieden zijn en dat er responsmaatregelen zijn gepland. Met deze doelstellingen moet rekening worden gehouden bij de ruimtelijke ordening.

Omdat het aantal gerapporteerde ongevallen – ondanks een toename van het aantal inrichtingen – tussen 2000 en 2008 met 10 % is gedaald, wordt aangenomen dat de Seveso-wetgeving een belangrijke rol heeft gespeeld bij het beperken van het risico op en de gevolgen van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken. De aanpak van de Seveso-richtlijn is over de hele wereld overgenomen.

De richtlijn bestrijkt circa 10 000 vaste industriële installaties waar gevaarlijke stoffen in grote hoeveelheden worden gebruikt of opgeslagen, hoofdzakelijk in de chemische, de petrochemische, de opslag- en de metaalzuiveringssector. De richtlijn voorziet in een getrapte aanpak van het controleniveau: hoe groter de hoeveelheden gevaarlijke stoffen in een inrichting, des te strenger de regels (primair beoogde inrichtingen bevatten grotere hoeveelheden dan niet-primair beoogde inrichtingen en zijn daarom aan strengere controles onderworpen).

In 2008 hebben het Europees Parlement en de Raad de CLP-verordening betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels vastgesteld, waarmee het EU-systeem werd aangepast aan het nieuwe, door de VN ontwikkelde internationale systeem voor de indeling van chemische stoffen (het GHS of Globally Harmonised System). Hierdoor moest de Seveso-richtlijn op haar beurt worden aangepast, aangezien het toepassingsgebied ervan is gebaseerd op de vorige indeling van chemische stoffen, die in juni 2015 door de CLP-verordening wordt ingetrokken. Deze aanpassing bood de gelegenheid om andere aspecten van de richtlijn te verbeteren, waaronder met name inspecties van inrichtingen, voorlichting en inspraak van het publiek en toegang tot de rechter.