artikel

“Een chirurg opereert ook niet na vijf vragen”

Veilig werken

Auteur: Walter Baardemans

 

“De overheid moet bij de ontwikkeling van nieuwe technologie veel meer een vinger aan de pols houden. Het werken met nieuwe technologie, zoals nanotechnologie, heeft risico’s, omdat we de eigenschappen van stoffen nog niet volledig kennen. In het verleden zijn nieuwe technologieen ontwikkeld die later enorm veel ellende opleverden, zoals asbest. Er zijn aanwijzingen dat nanotubes van bepaalde afmetingen niet veel afwijken van asbestvezels.

 

Bedrijven zouden daarom door de overheid minimaal verplicht moeten worden om in ieder geval te registreren wie nu met nanotechnologie werkt. Werkgevers zullen dat niet automatisch doen. Die vrezen jaren later een schadeclaim voor beroepsziekten.

De overheid verkwanselt de gezondheidsrisico’s bij het werken met gevaarlijke stoffen. In het nieuwe grenswaardenstelsel zijn voor 350 van de 500 stoffen de MAC-waarden (Maximaal Aanvaarde Concentraties) geschrapt. Bedrijven moeten voor die stoffen zelf de gezondheidsrisico’s beoordelen. De sociale partners zijn de probleemeigenaren. De overheid geeft daarmee de regie uit handen. Dat vind ik zwak.

Er wordt alleen nog getoetst of bedrijven voldoen aan de leidraad Veilig werken met chemische stoffen. Maar die leidraad is een onbetrouwbaar samenraapsel van instrumenten voor risicobeoordeling.

 

Ik heb niets tegen arbocatalogi, maar ik wil bewijs dat maatregelen helpen. Ik wil toe naar een ‘evidenced based’ praktijk gebaseerd op metingen. In het ziekenhuis begint de chirurg ook niet na vijf vragen al te opereren. Dan wil je eerst onderzoek en een precieze diagnose. Ook bij risicobeoordelingen kun je je niet baseren op simpele, algemene instrumenten. Daarmee hollen we ook ons vakgebied uit. Iedereen kan de leidraad toepassen. Er rolt altijd wel een antwoord uit.

 

In 25 jaar arbeidshygiene is het niet echt gelukt om onze meerwaarde aan te tonen. Bovendien zijn we langzaam naar de algemene methoden afgedaald. Dat is jammer, want arbeidshygiene is een vakgebied waarmee je bij uitstek snel successen kunt boeken. Beheersmaatregelen kunnen vaak snel ingevoerd worden. Je hebt wel gegevens nodig. Maar tegenwoordig wordt minder verzameld.

 

Nu arbodiensten niet meer verplicht gecertificeerde arbeidshygienisten in dienst hoeven hebben, zal een deel van de arbeidshygienisten alleen overleven door specialisatie. Als arbeidshygienist hoef je zelf geen metingen te doen in een bedrijf. Dat kan een arbocoordinator of desnoods een werknemer doen. Een arbeidshygienist moet meetgegevens analyseren en interpreteren en er een vervolg aan geven en de effectiviteit daarvan vervolgens toetsen. Daar zijn minder mensen voor nodig.”

Reageer op dit artikel