artikel

Minder aandacht, minder RSI?

Veilig werken

Auteur: Piet Peeters

 

Hoewel de term RSI, repetitive strain injury, al vanaf 1982 werd gebruikt, kreeg RSI in ons land halverwege de jaren negentig pas aandacht. Er ontstond een discussie over wat er wel en niet onder RSI moest worden verstaan. Niemand kon een vinger leggen op de oorzaak of zelfs de precieze omschrijving van RSI.

 

Anno 2007 bestaat RSI nog steeds, maar deze aandoening staat niet meer wekelijks in de krant. Is het arbeidsrisico afgenomen of zijn we simpelweg de hype voorbij? Brigitte Blatter van TNO Kwaliteit van Leven doet al lange tijd onderzoek naar de relatie tussen arbeid en RSI: “Het is niet zo dat het stil geworden is rondom RSI. De mediahype is echter wel voorbij. Er zijn nog steeds veel mensen met klachten die onder de noemer RSI vallen, en ook de wetenschappelijke aandacht voor oorzaken en risicofactoren is nog springlevend.”

 

De discussie rond de aanduiding is evenmin stilgevallen. Blatter: “RSI is geen handige term omdat het de lading niet dekt. De klachten die ermee worden aangeduid, hebben niet alleen het herhaald uitvoeren van taken als oorzaak, maar ook statische situaties. Een aantal beroepsgroepen, waaronder artsen en fysiotherapeuten, hebben daarom in 2004 afgesproken het niet langer over RSI, maar over CANS te hebben: Complaints of Arm, Neck and/or Shoulder. Het is een betere aanduiding, maar vormt niet het laatste woord in de discussie.

 

Naast het feit dat het een beetje knullige term is – ‘klachten’ laat zich hier niet als ‘complaints’ vertalen, en Engelstaligen hebben het niet over CANS – wordt de term niet door iedereen gedragen. Het ministerie van Sociale zaken gebruikt ‘KANS’, Klachten aan Arm, Nek en/of Schouder, in de richtlijnen voor bedrijfsartsen wordt gesproken over ‘KASN’. Bij TNO proberen we de klachten zo veel mogelijk te omschrijven, maar hebben we het soms nog steeds over RSI, omdat het een ingeburgerde term is die iedereen kent.”

 

Het lastige aan RSI is dat het perspectief van patient, behandelaar en wetenschapper van elkaar verschilt. Voor een patient is er de klacht die RSI wordt genoemd, maar voor een behandelaar is RSI niet meer dan een paraplubegrip voor een diverse verzameling van klachten aan nek, schouder, arm en/of hand. De wetenschap houdt zich bezig met fundamenteel onderzoek in meerdere naast elkaar bestaande onderzoeksrichtingen.

 

Blatter: Dat wetenschappelijk onderzoek nog geen duidelijke resultaten heeft voortgebracht, wil volgens Blatter niet zeggen dat er op de werkvloer niets tegen RSI gedaan kan worden. “We moeten zeker niet achteroverleunen en wachten tot de wetenschap met resultaten komt, want er is wel bekend wat de risicofactoren zijn die bij RSI een rol spelen.”

Reageer op dit artikel