artikel

Thuis uit angst voor collega

Veilig werken

In oktober stelt de huisarts herstel in de eigen functie als einddoel voor de re-integratie. Aan de eigenaren van de firma schrijft de huisarts dat Jansen zwaar overspannen thuiszit en dat dit hun schuld is, omdat zij te weinig doen tegen de bedreigingen die hij ondervindt. Tweemaal wordt een mediator ingeschakeld, maar Jansen weigert te praten en wil alleen terugkomen als de werknemer in kwestie wordt ontslagen.

 

Zowel de bedrijfsarts als een deskundige van het UWV verklaren in maart 2009 Jansen volledig arbeidsgeschikt, maar deze gaat niet aan het werk. De werkgever stopt de loondoorbetaling. Jansen wil niet meer terug naar zijn eigen werk en de arbeidsovereenkomst wordt in november 2009 door de rechter ontbonden, waarbij Jansen een vergoeding van 6500 euro krijgt.

 

In deze procedure eist Jansen het ingehouden loon. Hij was destijds weliswaar fysiek in staat tot gedeeltelijke werkhervatting, maar emotioneel was hij dat niet. Dat hij niet kon werken, lag niet aan hem, maar kwam voor rekening van de werkgever: die moet de veiligheid van zijn werknemers waarborgen. Re-integratie via het tweede spoor was de enige oplossing. Door dat niet te proberen, heeft de werkgever zich niet als goed werkgever gedragen.

 

De kantonrechter stelt vast dat Jansen gedurende de bewuste periode geschikt werd geacht voor passend werk, maar dat hij daar anders over dacht. De werkgever heeft zich actief opgesteld. Hij heeft geprobeerd het conflict te beslechten en heeft ervoor gezorgd dat de beide werknemers zo min mogelijk met elkaar in contact zouden komen. Van Jansen mocht worden verwacht dat hij zich van zijn kant ook had ingezet om een uitweg te vinden uit de ontstane situatie. Zeker nu zijn psychische gesteldheid niet zodanig was dat hij niet in staat was om een gesprek met de werkgever aan te gaan. Hij heeft zelfs geen poging ondernomen om via mediation een oplossing te vinden.

 

Kortom, hij heeft zich onttrokken aan de op hem rustende verplichting mee te werken aan zijn re-integratie. Hij kan dan ook niet zijn werkgever verwijten dat die niet meewerkte aan re-integratie via het tweede spoor. De vordering tot loondoorbetaling wordt afgewezen.

Reageer op dit artikel