artikel

Rookverbod overtreden

Veilig werken

Naar aanleiding van een overtreding krijgen in januari 2010 alle werknemers een e-mail waarin nogmaals op het rookverbod is gewezen. Meegedeeld wordt dat roken achter de gele lijn zal worden bestraft met ontslag op staande voet.

 

Op 21 juni 2010 wordt een werknemer ’s morgens vroeg wegens roken achter de gele lijn op staande voet ontslagen. De vordering tot loondoorbetaling wordt in een kort geding afgewezen (AA 2010, 17).

 

De werknemer berust in het ontslag, maar maakt aanspraak op de zogenoemde gefixeerde schadevergoeding, vakantietoeslag en 13e maand. De kantonrechter kent die toe en de werkgever gaat in beroep.

 

Volgens het hof is het ontslag op staande voet, wegens overtreding van het rookverbod, terecht gegeven. Daarmee neemt het hof een ander standpunt in dan de kantonrechter. Het hof overweegt dat bij het bedrijf met brandbare stoffen wordt gewerkt en dat overal een rookverbod geldt, behalve op een aparte rookplek. De werknemer was daarvan op de hoogte en had ook de mail ontvangen waarin stond dat degene die in strijd met het rookverbod wordt betrapt, op staande voet wordt ontslagen. De werknemer heeft op een verboden plek gerookt en daarmee gehandeld in strijd met het rookverbod. Hij was toen bijna 40 jaar en er mag, gezien zijn lange dienstverband, vanuit worden gegaan dat hij de risico’s waarvoor het rookverbod was ingesteld, kende. Hij wist dat de onderneming veel waarde hechtte aan het naleven van deze voorschriften, zowel om schade aan mens en milieu te voorkomen, als om een goede reputatie te behouden.

 

Dat de werknemer gerookt heeft op een plaats waar geen gevaarlijke stoffen waren, maakt dat niet anders. Het is niet aan de individuele werknemer om te bepalen of het roken op een bepaalde plek al dan niet gevaarlijk is. Het bedrijf heeft deze afweging gemaakt, door duidelijk aan te geven waar wel of niet mag worden gerookt. Dat er in het verleden een ander rookbeleid was, is daarbij niet van belang. Overtreding van het rookverbod is volgens het hof geen lichte overtreding, maar wordt gerangschikt onder het opzettelijk niet-nakomen van instructies en dat is een zware overtreding. Ook het beroep van de werknemer op aanpassing van het sanctiebeleid gaat niet op, omdat dit de verantwoordelijkheid en bevoegdheid van de ondernemingsraad is en niet van de individuele werknemer. Er is geen sprake van een disproportionele sanctie, zeker nu iedereen van tevoren uitdrukkelijk was gewaarschuwd. Het ontslag op staande voet is daarom terecht verleend. De werknemer kan geen aanspraak maken op de (gefixeerde) schadevergoeding.

 

Noot: De gefixeerde schadevergoeding is gelijk aan het loon vanaf de datum van het ontslag op staande voet tot de datum waarop de arbeidsovereenkomst zou zijn geeindigd als er een opzegtermijn in acht zou zijn genomen.

 

 

Wilt u meer jurisprudentie? Lees Vakblad Arbo>>

Reageer op dit artikel