blog

Rokjesdag op de bouwplaats

Veilig werken

Temperaturen van ver in de twintig graden en een kast vol jurkjes, maar weer in een lange broek naar het werk. Geen rokjesdag voor deze arboprofessional.

Rokjesdag op de bouwplaats

Mijn werk brengt me overal. In fabrieken, laboratoria, natuurgebieden, noem maar op. Prachtig, maar zelden geschikt voor een jurk. Dus toen ik op een bouwplaats te midden van een groep Poolse bouwvakkers een blonde dame met veiligheidsschoenen, een helm en een kort rokje zag, kon ik maar één ding uitbrengen: “Tssss.”

Haar rokje zou in mijn kast in het laatje ‘sjaals’ terechtkomen. Of waarschijnlijker, in het vakje voor armbanden. Ik hield mezelf voor dat mijn oordeel niets te maken had met kift en probeerde mijn zure afkeur te onderbouwen met rationele argumenten.

Afkeur rokjesdag onderbouwen met rationele argumenten

We stonden in een gebouw, dus beschermen tegen de zon was geen reden voor een lange broek. En op de begane grond. Geen ladders of steigers die onbegaanbaar zijn met bijeengebonden bovenbenen. Kans op verbranding door straling en spetters van laswerk was ook niet aan de orde. Geen verfspatjes die je liever met kleding wilt opvangen, omdat je anders je huid vernaggelt bij het schoonpoetsen. En ook al geen chemicaliën die de huid wegbijten of er dwars doorheen de bloedbaan in sijpelen. Ik kon geen gevaar ontdekken waartegen zij zich met bedekte benen zou moeten beschermen.

> TIP: Download de GRATIS whitepaper Gedrag en veiligheid

Verbeten gooide ik het over een andere boeg. Was zij een gevaar voor anderen? Ik heb ooit een aanvaring gehad met een lantaarnpaal. De klap maakte meteen een einde aan het gezellige oogcontact dat ik had met de tegemoetkomende wandelaar. Niet kijken waar je loopt, is op een bouwplaats geen goed idee. Val-, struikel- en aanrijdgevaar liggen op de loer. Maar deze bouwvakkers hadden op rokjesdag hun ogen niet in hun zak en stonden bovendien stil.

In vloeiend Pools gaf zij de mannen veiligheidsinstructies

Misschien ongepast in deze context, maar ze hingen werkelijk aan de lippen van de vrouw. In vloeiend Pools gaf zij de mannen veiligheidsinstructies. Nooit heb ik een voorlichting meegemaakt waar zo goed werd opgelet. Midden op een bouwplaats en je kon een speld horen vallen.

Of in dit geval, een kwartje. Ik kon lang en kort over de dresscode doorzeuren. Maar feit was dat deze Poolse uitzendkrachten voorlichting kregen in hun eigen taal. Vaak genoeg moeten ze een Nederlandse sessie uitzitten onder het mom ‘Hun voorman vertaalt wel.’

> LEES OOK: Zo voorkom je ongevallen door taalbarrières 

Goed bezig dus. En over die rokjesnijd zet ik me wel heen.

Tamara Onos | arbeidshygiënist bij Auxilium HSE. Blogt over de pracht en problemen van werk op www.tamaraonos.nl.

Reageer op dit artikel