artikel

Kennis biedt meer bescherming dan een helm

Geen categorie

De hiervoor benodigde technologie is in de loop van de afgelopen vijftien jaar uitgeselecteerd, draagbaar gemaakt en zo op de man aangebracht dat ze gemakkelijk bruikbaar is. Dat heeft een soldaatsysteem opgeleverd. Man plus training, procedures, uithoudingsvermogen en uitrusting vormen een systeem met nauwkeurig bekende competenties. Verschillend uitgeruste soldaten laten zich samenvoegen tot een ad hoc team met een grote inzetbaarheid. De weinig voorspelbare gevechtsterreinen van nu vragen om een dergelijke flexibiliteit. De tegenstander is geen soldaat, maar een soort kameleon die zich dan weer als burger, dan weer als krijger ontpopt en die voortdurend op zoek is naar de zwakke plekken van de soldaat. Tegen een dergelijke tegenstander begint een star leger niets. De soldaatsysteemaanpak levert de benodigde flexibiliteit zonder verlies aan competenties.

 

Vrijwel alle NAVO-landen ontwikkelen momenteel soldaatsystemen en voeren ze in. Zo ook Nederland. In opdracht van Defensie heeft TNO veel kennis opgebouwd, die binnenkort wordt toegepast. Inmiddels heeft TNO een voorbeeld van een soldaatsysteem gepresenteerd.

 

Soldaatsystemen zijn ook relevant voor zogenaamde ‘First Responders’, zoals brandweer, diverse diensten van de politie, geneeskundige hulp, havenbedrijf, beveiliging, bedrijfshulpdiensten en andere. Voor het ministerie van Binnenlandse Zaken werkt TNO dan ook aan een vertaling van het soldaatsysteem naar brandweer en politie. Binnenkort dient een consortium van onderzoeksinstellingen, industrie en eindgebruikers onder leiding van TNO een voorstel in bij de EU om dit project op Europese schaal uit te breiden.

 

Natuurlijk doen ‘First Responders’ andere dingen dan soldaten en zijn ze aan andere bedreigingen blootgesteld. De kern van hun uitrustingssysteem stemt echter overeen: de operationele medewerker draagt data- en voicecommunicatie, mobiele informatiedisplays, zicht- en verkenningsmiddelen, bescherming tegen dreigingen en gereedschap voor het realiseren van effecten. Het gereedschap bestaat bijvoorbeeld uit een karabijn, een hogedrukslang, een zaklantaarn, een bonnenboekje of een meetinstrument.

 

We moeten de uitstraling van deze systemen naar bedrijfsmatige uitrusting niet onderschatten. Wie in de logistiek heeft niet een navigatiedisplay nodig? Wie heeft geen behoefte aan mobiele informatie? Hoeveel beroepsgroepen dragen niet hele specifieke kleding? En waar mensen werken, is onmiddellijk inzicht in het procesverloop gewenst.

 

Soldaatsystemen vergen vergaande afstemming van de verschillende onderdelen. De huidige fragmentatie van uitrusting valt niet vol te houden. Momenteel ontwerpen en fabriceren diverse fabrikanten de onderdelen apart van elkaar, zonder enige afstemming. Daardoor is het geheel te zwaar, te onhandig en niet-optimaal. Systeemintegratie is het toverwoord. Voor persoonlijke uitrusting is dat echter juist heel lastig. Zij wordt immers gedragen door een mens die haar afrekent op slecht grijpbare eigenschappen als handigheid, draagcomfort, ervaren gewicht en meerwaarde voor het werk. Aan welke knoppen moet je draaien om die te optimaliseren?

 

De aanschaf van uitrustingssystemen is moeilijk omdat de klant ze niet van de plank kan kopen. Het systeem moet bovendien aansluiten op wat in de organisatie voorhanden is, zoals mobiele netwerken, stroomvoorziening, voertuigen, groepsuitrusting, regels voor het handelen en training. Een niet-ongebruikelijke methode is om in zee te gaan met een industriele partner die de systeemintegratie op zich neemt en zorgt voor een op de klant toegesneden systeem. Daarvoor moet de laatste wel betalen.

 

Organisaties raken steeds meer geinteresseerd in operationele prestaties. Het gaat ze niet om wat een individu presteert, maar om wat de hele operatie oplevert. Deze denkwijze is echter nog geen gemeengoed. Bovendien is het ingewikkelde materie. Immers, als het doel wordt behaald, wil dat nog niet zeggen dat alle betrokkenen het goed hebben gedaan. Omgekeerd kan iedereen zeer zijn best doen, maar het samen toch verprutsen. Vandaar dat Defensie met behulp van computersimulaties onderzoekt welke balans tussen capabilities tot de beste prestatie leidt. De capabilities worden daarin verdeeld in aanstuurbaarheid, veiligheid, bereikte effecten, beweeglijkheid en volhoudvermogen.

 

Zo langzamerhand wordt de gedachte verlaten dat de kledingcomponent gezondheid en veiligheid moet garanderen. Natuurlijk moet kleding bescherming bieden en vanuit het systeemdenken worden verschillende beschermende eigenschappen steeds meer in een enkele laag verwerkt. Maar kennis over de situatie en het daarnaar handelen biedt veel nieuwe beschermingsmogelijkheden. Brandweerlieden die bedreigd worden door puin en omvallende gevels hebben weinig aan kleding, maar veel aan de wetenschap waar en wanneer het gevaarlijk is. Beschermende vesten beschermen politieagenten amper tegen kogels. Weten waar de tegenstander zit en hoe ze die kunnen aanpakken levert agenten meer bescherming op. Kleding biedt slechts een beperkte fysieke bescherming. In veel gevallen is het voor soldaten veiliger om snel te zijn dan goed beschermd.

 

Reageer op dit artikel