artikel

Over platvoeten en stalen neuzen

Geen categorie

Wie veiligheidsschoeisel wil kopen, moet goed op een rijtje hebben tegen welke risico’s de schoenen bescherming moeten bieden. Het inkopen van veiligheidsschoenen begint dan ook met het inventariseren van de risico’s op de werkvoer. De meest voorkomende risico’s voor de voet zijn:

 

– mechanische belasting: door vallende voorwerpen, uitglijden, vallen en stoten, staan op puntige of scherpe voorwerpen; of door belasting van enkel, middenvoet of been;

 

– elektriciteit: laag- en midden- en hoogspanning;

 

– chemicalien: agressieve vloeistoffen of stofdeeltjes; en

 

– thermische invloeden: warmte, koude en metaalspatten.

 

Vaak is het makkelijk om na te gaan met welke risico’s de toekomstige drager van de veiligheidsschoenen te maken kan krijgen. In de (verplichte) risico-inventarisatie en -evaluatie staan alle arbeidsrisico’s opgesomd. De risico’s voor de voeten laten zich er zo uitpikken.

 

Bij de aankoop van veiligheidsschoeisel zijn echter nog meer aandachtspunten van belang. Allereerst het gebruik van de schoen. Wordt er veel op gelopen, of vooral op gestaan? Hoe meer kilometers de drager aflegt, hoe belangrijker is het loopcomfort van de schoen. Verder is de ondergrond een punt van aandacht. Geaccidenteerd terrein vereist andere schoenen dan vlak terrein, onder andere vanwege het slipgevaar. Nattigheid is een andere factor om rekening mee te houden. Onder sommige omstandigheden zijn waterdichte schoenen of zelfs rubberlaarzen gewenst.

 

De pasvorm van de schoen vormt een ander belangrijk aandachtspunt. Het belang van comfortabele, goed passende schoenen mag niet onderschat worden. Slecht zittend schoeisel kan leiden tot vermoeide en zweterige voeten en zelfs tot rugklachten. Bovendien kan het ook gevaarlijk zijn: te wijde schoenen geven de enkels onvoldoende steun. Toch lopen in de praktijk veel mensen op te grote veiligheidsschoenen. Dat komt doordat ze vaak alleen de keuze in lengtematen krijgen. Als de schoen van de juiste lengte dan te smal is, kiezen mensen vaak voor een schoen een of twee maatjes groter, om zo toch aan de juiste breedte te komen.

 

Omdat de pasvorm zo belangrijk is, moet de toekomstige drager schoenen altijd van tevoren passen. Nog beter is het om hem de schoenen tevens aan te laten meten. Op die manier kan de de verkoper een precies bij de voet passend model uitkiezen. Niet iedereen heeft namelijk dezelfde voetvorm. Er zit bijvoorbeeld een groot verschil tussen ‘normale’, spreid- en platvoeten. De laatste zijn bijvoorbeeld breder en lager dan normale voeten.

 

Nadat in kaart is gebracht aan welke criteria de schoenen moeten voldoen, is het tijd om een of meerdere geschikte modellen te selecteren. Laat dit als het even kan over aan een deskundige verkoper. Die kent immers zijn eigen aanbod het beste en is daarnaast ook goed thuis in de maatvoeringen en leestvormen van de verschillende fabrikanten.

 

Wie voor zich zelf veiligheidsschoenen koopt, is nu zo goed als klaar. Hij hoeft alleen nog maar een keuze te maken uit de geselecteerde modellen tot hij een comfortabel zittend model heeft gevonden. Dat is een kwestie van veel passen en idealiter ook meten.

 

Maar wie voor een heel bedrijf schoenen inkoopt, wacht nog een schoenentest. Daarvoor moet een groep testpersonen de schoenen dragen onder alle relevante voorkomende werkomstandigheden. Zij moeten goed weten waarop zij precies moeten letten, zoals draagcomfort, binnenklimaat, waterdichtheid, degelijkheid, inlooptijd, slijtvastheid, steun in de enkels, slipbestendigheid van de zool et cetera.

 

Halverwege de proef is het dan tijd voor een tussenevaluatie. Indien nodig kan de proef dan worden bijgestuurd. Daarmee voorkomen we dat de testpersonen een schoen afschieten omwille van futiliteiten. Tevens biedt zo’n evaluatie de mogelijkheid om tussentijds een testschoen te vervangen door een ander model. Als alle testers negatief zijn over een bepaald model, kunnen we de resterende testtijd beter gebruiken om een alternatief uit te proberen.

 

Bij de eindevaluatie kunnen de proefpersonen hun definitieve indruk over de schoenen kwijt. Aan de hand van die indrukken kan dan voor een of meerdere modellen worden gekozen. Het is moeilijk te zeggen hoe lang een proef moet duren. In sommige gevallen vindt de eindevaluatie al na enkele weken plaats, soms pas na zes maanden.

 

De laatste stap behelst het uitdelen van de gekozen schoenen onder de gebruikers. Vanwege het belang van een goede pasvorm is het aan te raden om alle gebruikers hun schoenen te laten aanmeten. Als dit om welke reden dan ook niet mogelijk is, dan moeten er voor voldoende verschillende breedtematen worden gezorgd, zodat niemand op te grote schoenen hoeft te lopen. Vraag de leverancier om instructies te geven voor het gebruik en het onderhoud van de schoenen, want ook daarbij komt veel meer kijken dan de meeste mensen zich realiseren. Maar dat is een onderwerp voor een ander artikel…

 

Reageer op dit artikel