artikel

Wegpiraat

Geen categorie

TPG voert aan dat ze de acceptgiro krijgt toegestuurd bij een flitsovertreding. Om reden van efficiency worden deze bekeuringen na het flitsen immers aan de kentekenhouder opgelegd, zonder dat deze zich kan disculperen. Maar als een bestuurder wordt aangehouden voor zo’n overtreding of de auto op zijn naam staat, krijgt die de boete. Vandaar dat TPG de acceptgiro doorstuurt naar de bestuurder. Verder stelt het bedrijf dat het beleid voor het verhalen van verkeersboetes algemeen bekend is in de organisatie.

 

Het hof vindt dit echter niet voldoende en acht het van belang of de boetes het gevolg zijn van opzet of bewuste roekeloosheid. In het verkeer rijdt men gemakkelijk even iets te hard, maar ook de verkeerssituatie kan vereisen dat men over een korte afstand de maximumsnelheid iets overtreedt. Maar dan is van ernstige verwijtbaarheid meestal geen sprake. In het algemeen is pas bij een overschrijding van de maximumsnelheid met 10 km per uur in beginsel sprake van opzet of – daarmee gelijk te stellen – schuld. Bij de eerste twee overtredingen ging het volgens het hof niet om opzet of bewuste roekeloosheid. De planning voor het traject was nagenoeg onmogelijk haalbaar en de werknemer overschreed de snelheid om de verloren tijd in te halen. Die overschrijdingen waren betrekkelijk gering en daarom mocht de werkgever de boete niet verhalen. De laatste overtreding van de maximumsnelheid was echter fors. Daarom acht het hof het aannemelijk dat de chauffeur opzettelijk te hard heeft gereden. De werkgever hoeft deze boete dus niet terug te betalen, maar de andere boetes wel.

 

Een werkgever mag bekeuringen die een werknemer in de uitvoering van zijn werkzaamheden voor (snelheids)overtredingen krijgt niet verhalen, behalve als er sprake is van opzet of bewuste roekeloosheid. Een geringe snelheidsovertreding is dus voor rekening van de baas, terwijl een wegpiraat zelf voor de kosten opdraait.

 

Gerechtshof ‘s-Gravenhage,12 mei 2006, LJN: AX1690

 

Reageer op dit artikel