artikel

WorkPace, werkplezier en wonderpauzes

Geen categorie

In dat onderzoek plaatste hij speciale software op de computers van twintig collega-beeldschermwerkers bij het Erasmus Medisch Centrum, allen niet-Workpace-gebruikers. Die software registreerde de positie van de cursor, steeds wanneer die van plaats veranderde, en tevens werden toetsaanslagen en muisclicks geturfd. Achteraf bekeek Slijper hoe het pauzepatroon van de medewerkers eruit had gezien als zij de pauzesoftware wel hadden gebruikt. Een ding wil hij sterk benadrukken.’Nee, ik heb niet gekeken of WorkPacegebruikers minder klachten zouden ontwikkelen, maar alleen of ze meer pauzes zouden nemen. Het ging dus alleen om die ene schakel pauzesoftware-> pauzes, maar die is wel cruciaal. Pauzesoftware heet n iet voor n iets zo’.

 

En? Zouden zijn collega’s vaker hebben gepauzeerd met een WorkPace-licensie? Ja, geeft Slijper toe. Maar het verschil is volgens hem klein.’Het bleek dat mensen spontaan al heel kleine onderbrekingen inlassen van een paar seconden, de zogenoemde micropauzes. Wij telden er tussen de 300 en 400 per dag. Daar vallen die 30WorkPace-pop-up’s met ‘pauze’ bij in het niet’.

 

Wat de langere pauzes betreft, is Slijper nauwelijks positiever. ‘Ja, als je het hebt over die onderbrekingen van 5 minuten is er wel wat winst: die komen met WorkPace aanzienlijk eerder dan spontaan. Maar of dat zoden aan de dijk zet … Alles bij elkaar kwamen we uit op een winst van 7 procent. En uit ander onderzoek blijkt datje minstens 15 tot 30 procent nodig hebt om klachten te verminderen’.

 

Nee, dit is n iet het soort publiciteit waar ze op zaten te wachten bij ErgoDirect, leverancier van WorkPace. En volgens ergonomie manager Hugo 80S valt er wel het een en ander af te dingen op Slijpers uitspraken.

 

Pauzesoftware helpt wel degelijk tegen RSI, zegt 80S. Hij wijst onder andere op een onderzoek van TNO uit 2002 dat een groep WorkPacegebruikers vergeleek met een controlegroep. Wat bleek? Meer mensen gaven aan dat hun klachten waren afgenomen (55 tegen 34 procent). Veelzeggend, volgens 80S. ‘Ja, Slijper mag dat een gering verschil vinden, maar houd er rekening mee dat Workpacegebruikers ook nog eens minder vaak meldden dat hun klachten waren verergerd: 4 procent tegenover 20 procent in de controlegroep. Opgeteld bij die 22 procent hierboven, kom je dan op 38 procent verschil in gezondheid’.

 

Maar is 80S zelf ook niet teleurgesteld over die schamele zeven procent extra pauzes? ‘Nee hoor; verzekert hij ons. ‘De ene pauze de andere niet. Het scheelt enorm of jij tijdens zo’n onderbreking twintig seconden met krampachtig gebogen rug in je muis zit te knijpen, of dat je je armen en schouders ontspant en je doorbloeding afvalstoffen afvoert en verse energie aanvoert. WorkPace-gebruikers kunnen juist door deze pauzes minder stress ervaren’.

 

Slijper is niet onder de indruk. Ook hij ziet verschil tussen onderbrekingen, maar of die oefeningen RSI voorkomen.. .’Dat is maar een keer onderzocht; zegt hij, ‘en toen kwam er niets uit. 80vendien: stel je eens voor dat jij acht minuten aan het werk bent en in die tijd al vier a vijf micropauzes neemt. Dan moet die ene extra werkonderbreking van WorkPace wel een wonderpauze zijn, wil hij effect sorteren.’

 

Maar dat vindt 80S een onrealistisch scenario. ‘Iemand die zo regelmatig pauzeert, krijgt geen WorkPace-pauzemelding! Ik ken mensen die bijna nooit iets van het programma merken: die nemen van nature al genoeg onderbrekingen. Anderen gaan maar door met tikken en klikken. Een enkeling krijgt tot veertig kleine pauzes op een dag. Maar nogmaals: dat zijn dan precies diegenen die serieus tegen zichzelf moeten worden beschermd’.

 

De discussie zou nog gemakkelijk een paar kolommen kunnen vullen, want Slijper blijft bij zijn standpunt.’Wat er in de timing van de WorkPace-pauzes fout gaat, is een heel technisch verhaal. Het programma herkent een spontane pauze pas als die langer duurt dan dertig seconden, en bovendien is die pauze definitie langer dan de aangeboden micropauze. Lees mijn artikel; daarin wordt dat aangetoond’.

 

Wie Slijper nu een eenzame kruistocht ziet voeren tegen de pauzesoftware-industrie, moet dat beeld weer van het netvlies zien te krijgen. ‘Oat is absoluut niet mijn bedoeling. Zoals gezegd: pauzesoftware heeft wel degelijk een gering effect op bijvoorbeeld pijnklachten, maar dan op een andere manier: door bewustwording. Je kunt het vergelijken met die moderne margarines die zo goed moeten zijn tegen hart- en vaatziekten. Zelfs al zou al die omega 3 niet werken, je wordt wel herinnerd aan je gezondheid iedere keer als je je boterham smeert. En dan ga je misschien hardlopen of zo’.

 

Ook 80S verwacht veel van die bewustwording. ‘Natuurlijk: er zijn mensen die zo’n pop-up wegklikken en gewoon doorwerken. Afhankelijk van de instellingen gebeurt dat met 25 procent van de micropauzes en zo’n 40 a 50 procent van de macropauzes. Maar maakt dat zo’n melding nutteloos? De praktijk leert van niet. Soms, als je heel geconcentreerd aan het werk bent, wil je de tijd wel eens vergeten. Ais je dan een macropauze krijgt voorgeschreven, zul je die misschien wegklikken omdatje een deadline moet halen. Maar je bent dan wel weer terug op aarde’.

 

De discussie over Slijpers onderzoek zal nog regelmatig oplaaien, in tijdschriften, in congreszalen en in cafes – althans in dat ene waar Harm Slijper zijn bier drinkt met Kevin Taylor, de man achter WorkPace. ‘Hij is erg geinteresseerd in mijn onderzoek’, zegt Slijper. ‘Want ook hij wil weten waar hij zijn product kan verbeteren. Maar of hij het met me eens is … ? Nee, voor hem is het duidelijk dat WorkPace wel effect heeft, en hij snapt niet dat ik dat niet snap. Dan vertel ik dat ik zelf dat effect nooit heb waargenomen, en dan .. nemen we nog een biertje: ~

 

Het artikel van Harm Slijper is te vinden op: www.kineos.nl/shared/content/ slijperpausesoftware.pdf De reactie van WorkPace op: www.wellnomics.com/break_paper_analysis

 

Reageer op dit artikel