artikel

Zero tolerance werkt

Geen categorie

In de loop van 2005 verschenen twee onderzoeken die de eerste wetenschappelijke onderbouwing aandragen voor het inzetten van (specifieke vormen van) preventief beleid in de zorgsector.

 

De eerste studie betrof een interventieonderzoek met een voor- en nameting. De interventie bestond uit een uit zeven elementen bestaand preventieprogramma van een academisch ziekenhuis in Melbourne. Hiervan vielen de eerste drie onder de zogenaamde ‘zero tolerance’:

 

– publieke posters met de boodschap dat geweld niet wordt getolereerd;

 

– type (gewelddadig) gedrag dat niet wordt getolereerd;

 

– een trainingsdag waarbij het personeel werd geleerd geweld niet te tolereren;

 

– een waarschuwingssysteem voor bezoekers dat uiteindelijk kon resulteren in een bezoekverbod;

 

– agressiemanagementtraining voor personeel;

 

– agressierisico-instrument waarmee systematisch risicogedrag van patienten werd gemonitord;

 

– extra training personeel op psychiatrische afdelingen.

 

Na invoering van de maatregelen namen de incidenten af (zie tabel 1).

 

Tabel 1. Resultaten preventieprogramma Melbourne

 

 

De tweede studie behelsde een case control studie met als expliciet doel de invloed van verschillende vormen van preventief beleid op het voorkomen van fysiek geweld te onderzoeken. Methodologisch sterk aan deze studie was dat de onderzoekers alle verpleegkundigen uit de regio Minnesota (USA) vooraf schriftelijk vroegen of zij werkgerelateerde geweldsincidenten hadden meegemaakt dat jaar. Hierdoor waren zij niet afhankelijk van (eventueel incomplete) registraties van de instellingen. In totaal waren er in de staat 79.128 verpleegkundigen werkzaam. Hieruit namen de onderzoekers een ‘random sample’ van 6300 personen. Deze mensen stuurden zij een vragenlijst, die bijna 5000 keer werd ingevuld. Minder dan tien procent van de respondenten – 475 – meldde bij een incident betrokken te zijn geweest.

 

Vervolgens legden de onderzoekers de verpleegkundigen die fysiek (of seksueel) werkgerelateerd geweld hadden meegemaakt nogmaals een vragenlijst voor. Dezelfde vragenlijst lieten ze ook beantwoorden door een groep van 1425 verpleegkundigen die geen incident hadden meegemaakt. In de vragenlijst werd gevraagd naar:

 

– de aanwezigheid van beleid op het gebied van ‘zero tolerance’;

 

– type (gewelddadig) gedrag dat niet wordt getolereerd;

 

– consequenties voor diegenen die geweld gebruiken;

 

– wijze van rapportage van seksuele en verbale intimidatie;

 

– wijze van rapportage van fysiek geweld;

 

– de garantie van de vertrouwelijkheid van een melding;

 

– of een agressiemanagementtraining een vereiste is;

 

– de vereisten bij het signaleren van agressiviteit bij patienten.

 

Bij een deel van deze verpleegkundigen (135 met en 135 zonder incident) vergeleken de onderzoekers het antwoord op de vragen over beleid met wat hun werkgevers hierover aangaven. De antwoorden van de verpleegkundigen en hun werkgevers bleken goed overeen te komen.

 

Tabel 2. Resultaten Minnesota-onderzoek

 

 

De onderzoekers analyseerden de gegevens zo dat ze konden onderzoeken in hoeverre de aanwezigheid van preventief beleid samenhing met het aantal geweldsincidenten. Daarbij corrigeerden ze voor een aantal kenmerken van de werkomgeving, zoals patientenpopulatie, grootte van de instelling et cetera. Uit de analyse bleken het zero tolerance-beleiden duidelijkheid over welke gedragingen precies verboden zijn, daadwerkelijk bescherming te bieden (zie tabel 2).

 

Al met al zijn dit de eerste wetenschappelijke onderbouwingen voor het nut van het inzetten van preventief beleid op het gebied van agressie en geweld op de werkplek.

 

INGRIJPENDE GEVOLGEN

 

Agressie kan ingrijpende gevolgen hebben. Zij kan leiden tot posttraumatische stressstoornis, andere angstklachten en slaapproblemen. Bijkomend probleem is dat mensen als gevolg van deze klachten minder gaan functioneren op hun werk. Daarnaast leidt agressie van klanten in de gezondheidszorg tot een uitstroom van verpleegkundigen.

 

AGRESSIEVE KLANTEN IN NEDERLAND

 

In 2005 had een op de vijf Nederlandse werknemers last van intimidatie door klanten. In 2,2 procent van de gevallen was er sprake van veelvuldig intimiderend gedrag. Daarnaast had zeven procent last van seksueel intimiderend gedrag of fysiek geweld. Na een stijging in 2000-2003 bleven deze cijfers stabiel. Bron: Arbobalans 2005.

 

MEER INFO

 

Forster J.A., Petty, M.T., Schleiger, C. en H.C. Walters, ‘kNOw workplace violence: developing programs for managing the risk of aggression in the health care setting’, The Medical journal of Australia 2005; 183(7):357-361.

 

Nachreiner, N.M., Gerberich, S.G., McGovern P.M., Church, T.R., Hansen, H.E., Geisser, M.S. et al., ‘Relation between policies and work related assault: Minnesota Nurses’ Study’, Occupational and Environmental Medicine 2005; 62(10):675-681.

 

 

Reageer op dit artikel