artikel

Zwaarder rijden maar heerlijk zitten

Geen categorie

Er was maar een oplossing: nieuwe stoelen. Maar welke? Aanbieders zijn er genoeg, en dat is gelijk het probleem. Van Leeuwen zag zich al hopeloos verdrinken in een stroom van glanzende folders met fotogenieke stoelen en dolblije gebruikers.’Het is erg verwarrend. Zelfs die testen helpen je niet verder. Ja, je kunt voor de stoel gaan met de meeste sterren, maar die is beoordeeld in een algemene situatie. Die van jou is waarschijnlijk toch weer anders’.

 

Daarom legde Van Leeuwen haar volle vertrouwen in de handen van haar adviseur – daar had ze de afgelopen jaren immers een goede band mee opgebouwd. Die verwees haar weer door naar een leverancier, en die leverancier. .. hij kwam niet met glimmende folders, maar met een vrachtwagen vol stoelen. En die mochten allemaal gratis worden getest.

 

‘We zochten een stoel die voor 95 procent van de mensen instelbaar is; zegt Van Leeuwen. ‘Daarom hebben we een testgroep samengesteld van mensen met een verschillend postuur: een lange zware, een kleine, een dunne en een gemiddelde. Zij kregen vier stoelen te zien en ze mochten er twee uitkiezen’.

 

Hier kleeft een risico aan, want bij een eerste ontmoeting kijken mensen vooral naar uiterlijk, ook bij stoelen. Van Leeuwen: ‘We wilden voorkomen dat ze direct zouden roepen: ‘Dat is hem: Want dat is dan altijd 6f de duurste, 6f die met de meeste hendels en frutsels 6f die met de leukste kleuren’.

 

Gelukkig zijn er een aantal trues om het hoofd te laten winnen van het hart.’Die stoelen van de leverancier waren allemaal zwart, dus de kleur speelde geen rol bij de keuze. Bovendien had de arboadviseur ons een lijst met vragen meegegeven. Of je genoeg steun hebt voor je bovenbenen, en of je onderarm goed kan rusten op de armsteunen, dat soort dingen. Je zag dat die vragen een soort brainstorm opwekten, dat mensen zich echt gingen verdiepen in het gebruiksgemak en het zitcomfort’.

 

Uiteindelijk reed de leverancier twee van de vier stoelen weer zijn vrachtwagen in, en ging de strijd dus tussen de twee andere. Aan de ene kant een dure (900 euro), die heerlijk zat en overal voldoende steun bood, maar die wat zwaarder was en dus wat minder snel te verplaatsen. Aan de andere kant een goedkopere (600 euro) die ook nog een lekker reed, maar. .. die zat weer niet zo lekker. Hij bood te weinig steun in de onderrug en de armleuningen schoven naar voren op het moment dat de proefpersoon overeind kwam.

 

Die laatste bezwaren wogen het zwaarst. Toen de proefpersonen vier dagen op beide stoelen hadden gezeten, stond hun keuze vast. Jammer van die 300 euro per stuk, jammer voor de werknemers die graag met stoel en al door het pand scheuren. Het werd stoel A.

 

Wat betekent dit voor Frank, de programmeur? Zal hij in zijn nieuwe stoel beter gaan zitten? Het is de vraag, want nu hij overeind komt, torent hij plotseling ver boven ons uit. Met zijn 1.98 meter hoort hij bij de 5 procent voor wie de stoel niet voldoende instelbaar is. ‘Gelukkig is de nieuwe stoel er ook in andere varianten; zegt Van Leeuwen.’En als ook die niet geschikt zijn, zoeken we speciaal voor hem een andere uit:

 

Reageer op dit artikel