artikel

Alleenstaande

Wetgeving

Alleen werken is onvermijdelijk bij bepaalde functies in de zorg, de bewaking of het winkelbedrijf. Wie alleen werkt, kan niet terugvallen op collega’s bij gevaar of een ongeval. De Arbowet stelt geen speciale eisen aan alleenwerken. Werkgevers blijven echter verantwoordelijk voor een veilige en gezonde werkplek voor medewerkers op eenpersoonsposten.

Jongeren onder de achttien jaar mogen helemaal niet zonder toezicht werken. Specifieke regelgeving voor alleenwerken bestaat alleen voor caissonwerkers en duikers. Wel moeten situaties waarin werknemers alleen werken, benoemd worden in een risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E). De werkgever moet in kaart brengen wie alleen werken, waar en wanneer. Ook moet de werkgever vaststellen wat er nodig is aan maatregelen en voorzieningen om de risico’s van alleenwerken te beperken.

 

Er zijn organisaties die alleenwerken slechts toestaan als de leidinggevende daarvoor toestemming heeft gegeven. Het mag beslist niet bij bepaalde ziekten of gebruik van medicijnen. De bedrijfsarts bepaalt dit. De leidinggevende beoordeelt of de vereiste preventieve maatregelen zijn getroffen. Het is raadzaam een handleiding te maken, waarin staat wat te doen in verschillende noodsituaties. Dat geeft houvast en voorkomt paniek in crisissituaties.

Werkgevers kunnen verschillende maatregelen treffen om het voor alleenwerkenden veiliger te maken:

  • Zorg dat de medewerker zich snel en makkelijk kan beschermen tegen ongewenst of agressief bezoek of indringers, bijvoorbeeld door de toegang te blokkeren.
  • Zorg dat een werknemer in geval van nood duidelijk hoorbaar alarm kan slaan.
  • Verstrek goed werkende communicatieapparatuur, zoals een (mobiele) telefoon of portofoon.
Reageer op dit artikel