Joris
Joris beziet de wereld met ironie vanuit een soms absurdistische invalshoek.

Joris beziet de wereld met ironie vanuit een soms absurdistische invalshoek.


Zelf ben ik erg goed in multitasken. Ik weet dat je achter het stuur geen telefoon moet gebruiken, maar in mijn geval is dat geen probleem. Ik plaats moeiteloos als arboprofessional een post op LinkedIn terwijl ik met één vaste hand mijn auto door het verkeer loods.

Veiligheid is nooit een onderwerp waar je licht over moet denken. Maar een vleugje humor kan soms helpen om de boodschap over te brengen zonder de ernst ervan te ondermijnen.

Dit jaar is dan eindelijk gebeurd waar ik al heel lang van gedroomd heb: ik heb de loterij gewonnen. Een heerlijk gevoel is dat, eindelijk kun je allerlei leuke dingen doen zonder belemmeringen. Je kunt vrij nemen zonder je zorgen te maken.

Voor eens en voor altijd wil ik het maar eens gezegd hebben: "Nee Mark, ik kom je niet helpen, nee redactie Nieuwsuur, ik kom het niet uitleggen, en nee Eva, ik heb geen commentaar."

Ongetwijfeld weet u wat een piramide is. Het is zo'n puntig ding van waaruit je na je dood naar de hemel kunt opstijgen, tenminste als je een farao bent. Wij normale stervelingen gaan meestal rechtstreeks de oven in. Gelukkig maar: we kunnen al niet voldoende woningen bouwen, laat staan piramiden.

Misschien was het enkele van de oplettende lezers al opgevallen, ik onderteken deze stukjes alleen met een voornaam, en als de redactie een beetje oplet wilde ik dat ook graag zo houden.

De brandweer ging mij net wat te ver, en dat bleek wederzijds. Want zelfs als slangenmens werd ik afgewezen. Bij de ambulancedienst heb ik het niet eens geprobeerd wegens te veel bloed en gevaarlijke omstanders tijdens de hulpverlening.

Om even intellectueel bij te tanken volgde ik onlangs geconcentreerd een discussie op televisie. Hoewel het programma heet over voetbal te gaan, blijkt dit een metafoor voor de samenleving in bredere zin. En het zorgt voor nieuwe inzichten over de pensioenleeftijd.

Als kind wilde ik ontdekkingsreiziger worden. Een eerzaam beroep met vaak slechte arbeidsomstandigheden en geen cao of leaseauto, maar wel volop avontuur en afwisseling. Een gebrek aan vacatures en onontdekte gebieden en de verleidingen van de burgerlijkheid stonden mijn ambities in de weg.
