Bekijk alle artikelen

 

<p>1. In de praktijk werkt het niet 2. Dat is vroeger al geprobeerd 3. Wat kost dat wel niet? 4. Ik heb maar 0,65 fte 5. Het is niet realistisch 6. Daar komt alleen maar heibel van 7. Het gaat toch goed zo 8. Er is geen draagvlak 9. Het staat niet in mijn functieomschrijving 10. Dat past niet bij onze cultuur 11. Dat zou jij toch doen? 12. Ik ben gekke Henkie niet 13. 't Zit er even niet in 14. Mag ik even een teiltje? 15. De server ligt er uit 16. Het is allemaal oude wijn in nieuwe zakken 17. Hier heb ik toch niet om gevraagd 18. Straks wordt er over getwitterd 19. Dan ben ik weer de sigaar 20. We missen momentum Bovenstaande Ja maar®-opmerkingen komen voort uit de Ja maar-filosofie van Berthold Gunster, waarbij de overgang van 'ja maar'- naar 'ja en'-denken centraal staat. Een 'ja en'-houding is een open houding waarbij we denken in wat wel kan en waarbij we vooral kansen en mogelijkheden zien in plaats van belemmeringen. Het resultaat: creativiteit, vernieuwing en innovatie. </p>

&nbsp;

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt">In het aprilnummer van vakblad Arbo behandelen Jan Popma en Koen Janssen die vraag uitvoerig in het artikel 'Nuttig, meer niet'. Hieronder een samenvatting van dit artikel.</p>

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Deze week worden asbestsaneerders, instellingen die hen controleren, werkgevers- en werknemersorganisaties daarover geinformeerd in een speciale brochure Asbest 2012-2015.</p>

De werkgever heeft vergaande verplichtingen naar een werknemer toe. Hij moet op grond van artikel 3 Arbowet de arbeidsomstandigheden aanpassen aan de persoonlijke eigenschappen van de werknemer. Het is dan ook zaak om het advies van de bedrijfsarts zoveel mogelijk op te volgen. Het is daarom raadzaam met de bedrijfsarts in gesprek te gaan om samen te bekijken hoe in de concrete situatie vorm te geven is aan een acceptabele werkplek. Het advies 'werkplek aanpassen' alleen is nog wat te algemeen.

<p align="left">Veiligheid betekent zonder uitzondering: geen enkel risico. Nul dus. Alles wordt uitgesloten. Een wereld waarin twee of meer casualties per jaar worden aangemerkt als aanvaardbare uitkomst van een grondige risicoanalyse, is een onmogelijke wereld. </p>

<p align="left">Omdat daar een machine staat die als ontstekingsbron kan fungeren, is er volgens de Arbeidsinspectie gevaar voor een explosie. De werkzaamheden worden stilgelegd en het bedrijf wordt opgedragen de houtmot te verwijderen. Dit wordt begin juni 2009 schriftelijk bevestigd met de aankondiging dat als men weer op dezelfde manier gaat werken als voor de stofexplosie, het werk opnieuw kan worden stilgelegd. </p>

<p align="left">Bij diverse audits blijkt dat hij zich niet houdt aan de veiligheidsvoorschriften. Zo weigert hij een veiligheidsharnas te dragen. Hij wordt daarop aangesproken en begin januari 2011 op non-actief gesteld. De werknemer meldt zich kort daarop ziek, mede vanwege beperkingen aan zijn gezichtsvermogen. Hij zou geen auto kunnen rijden en ook geen kleine lettertjes kunnen lezen. </p>

&nbsp;

<p>Dit blijkt uit promotieonderzoek van Martijn Rhebergen. Met het onderzoek wilde hij meer inzicht krijgen in de informatiebehoefte en het informatiezoekgedrag van werkenden met betrekking tot veilig en gezond werk.</p>

&nbsp;

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt"><b>Als eerste mag de directie het veld in.</b> Soms beseft die onvoldoende dat ze moet investeren in het voortraject: betrokken zijn en begroten. 'Dat is eigenlijk de eerste stap. Ik merk in de praktijk vaak dat de RI&E op het bordje van de preventiemedewerker ligt en de link naar de directie of de Raad van Bestuur ontbreekt', zegt Carolina Verspuij, trainer/adviseur/coach in het Expertiseteam Arbeid en Gezondheid van FNV Formaat.</p>

Hartveld: 'Jaarlijks overlijden er in Nederland 3000 mensen door onveilige, ongezonde arbeid. En toch hebben we hier meer agenten die zich met dieren bezig houden dan er inspecteurs zijn die de werkomstandigheden van mensen controleren. Onbegrijpelijk'.

<p><em>Mythe 1: Mensen kennen de gevaren van brand </em>Integendeel: ze weten de snelheid niet in te schatten, onderkennen het verstikkende gevaar van rook niet en houden vast aan hun rolpatroon. Daarom wachten ze te lang met vluchten.</p>

&nbsp;

&nbsp;

&nbsp;