stoffen
De werkgever is verplicht een beleid te voeren ter voorkoming van seksule intimidatie. Daartoe dient hij onder andere situaties op te sporen die tot seksuele intimidatie kunnen leiden. De omschreven toilietdeuren vallen daar zeker onder. De werkgever zal daar dus iets aan moeten doen. Geeft hij geen sjoege, neem dan contact op met de ondernemingsraad, de arbodienst en als dat allemaal niet helpt de Arbeidsinspectie.
Nee, dat is niet toegestaan. De werkgever blijft namelijk te allen tijde aansprakelijk voor het dragen van de noodzakelijke persoonlijke beschermingsmiddelen door werknemers. Daar kan een werknemer op geen enkele manier vrijwillig vanaf zien.
Artikel 3.23 van de Arbeidsomstandighedenwet gaat over wasgelegenheden en doucheruimten. Dat artikel schrijft voor dat er wasbakken moeten zijn met koud en zonodig warm stromend water voor werknemers als zij tijdens de uitoefening van hun werk bloot staan aan vuil of stof. Is het nodig dat zij meer dan handen en gezicht schoonmaken, dan is de werkgever verplicht om hen douches ter beschikking te stellen. Het gaat hier dus om vuil worden
De hoge resoluties van moderne schermen leiden er soms toe dat de letters moeilijk leesbaar zijn. Vaak is er wel een lagere resolutie te kiezen waarbij alles toch op het scherm blijft. Grotere schermen kunnen ook een oplossing bieden. De werkgever is er in ieder geval verantwoordelijk voor dat je goed kunt werken met de ter beschikking gestelde apparatuur. Losse beeldschermen zijn vaak beter dan de beeldschermen van een laptop. Daarnaast heb je misschien een beeldschermbril nodig. Een leesbril volstaat niet, omdat we op een andere afstand lezen dan dat we naar het beeldscherm kijken. Ga eens bij de bedrijfsarts langs om dit probleem aan te kaarten.
Bij het uitblazen van luchtfilters komen stofdeeltjes vrij. Dit kan bij inademing tot allerlei gezondheidsklachten leiden, met name aan de luchtwegen. De medewerkers moeten hun werk doen in een goed geventileerde ruimte en zelf gebruik maken van ademhalingsbeschermingsmiddelen om blootstelling aan stofdeeltjes te voorkomen.
Of het verantwoord is hangt af van de persoon. Het is dus lastig om te generaliseren in deze kwestie. Maak het onderwerp in elk geval bespreekbaar met de medewerkers en betrek eventueel de bedrijfsarts erbij. Dat geeft in elk geval aan dat de gezondheid van de medewerkers en de veiligheid op het werk serieuze items zijn. Vaak kom je met wat extra pauzes en misschien iets aangepast werk al een heel eind.
Een werkgever is verplicht om te zorgen voor een toilet. Het is dus geen optie dat hij een werknemer zelf maar laat uitzoeken of en waar er in een woning een bruikbaar toilet voorhanden is. Dat is ook nergens voor nodig, want het is eenvoudig om voor een aantal dagen een verplaatsbaar toilet te huren. De wettelijke belangenbehartiger voor deze kwestie is de preventiemedewerker. In het ergste geval kan er een klacht uitgaan naar de Arbeidsinspectie. Die zal dan een definitieve eis formuleren.
Deels wel. Jongere mensen zijn makkelijker in staat grotere piekkrachten te leveren. Een kar snel op gang duwen of even een snelle tilbeweging uitvoeren ligt jongere mensen beter. Onderzoek wijst uit dat het omslagpunt ongeveer rond de 35 jaar ligt. Oudere mensen zijn echter prima in staat om arbeid te leveren waarbij niet zozeer piekkrachten leveren voorop staat, maar uithoudingsvermogen. Denk maar aan die marathonloper uit Portugal die op zijn negenendertigste een wereldrecord op de marathon liep!
Ieder bedrijf moet een RI&E hebben. Hierin staan alle risicovolle werkzaamheden, met de bijbehorende veiligheidsmaatregelen. Het dragen van veiligheidsschoenen is er daar een van. Je zou je baas eens kunnen vragen naar deze RI&E. Of je wel of geen veiligheidsschoenen moet dragen, hangt dus af van de risico's die het werk in het magazijn met zich meebrengt. Rijden er bijvoorbeeld heftrucks of trekwagens, dan zijn veiligheidsschoenen verplicht. De werkgever moet deze dan gratis ter beschikking stellen. De kosten van de aanschaf van een paar veiligheidsschoenen vallen in het niet bij die van een eventueel ongeluk waar de werkgever voor aansprakelijk wordt gesteld. Je kunt deze vraag ook eens voorleggen aan de ondernemingsraad (als die er is) of jullie preventiemedewerker.
De BHV is geregeld in de arbeidsomstandighedenwetgeving. Hierbij gaat het om een werkgever-werknemer relatie. Dit is niet het geval bij sportverenigingen die gebruik maken van een sporthal. Die huren een accommodatie middels een contract. Hierin kan afgesproken worden hoe partijen de BHV willen regelen. De beheerder moet een BHV-diploma hebben omdat hij op een locatie werkt (en er dus een werkgever-medewerker relatie is). Heeft hij die niet, dan voldoet de NV niet aan de regels. Het lijkt daarom voor de hand te liggen dat de aanwezige beheerder de BHV regelt. De verhuurder is echter niet standaard verplicht om voor een BHV-er te zorgen als hij locaties verhuurt. Linksom of rechtsom: het is belangrijk dat partijen dit onderling regelen.
<p>De herziene NIOSH-methode geldt sinds jaren als de meest betrouwbare en wetenschappelijke methode om na te gaan of een tilsituatie verantwoord is of niet. De NIOSH-norm geeft de grenswaarden van acceptabele lichamelijk belasting aan waarbij 90% van de gemiddelde mannelijke werknemers geen schade ondervinden. Wanneer het gewicht van een last groter is dan volgens de berekening met de NIOSH-formule is toegestaan, ontstaat gevaar voor de gezondheid. De methode is ontwikkeld door The Nationale Institute of Occupational Safety and Health (de Amerikaanse tegenhanger van het Instituut voor Veiligheid en Gezondheid) en dient om te berekenen hoeveel kilo zonder gevaar te verplaatsen zijn in een bepaalde werksituatie. Factoren die het tilgewicht negatief bepalen, zijn reikafstand, tilfrequentie en houding van de tiller. Van invloed op tilsituaties zijn gewicht van de last, duur van de tilsituatie, verplaatsingsafstand, herhaling, werkhoogte en -houding. </p>
<p>De inrichting van de arbeidsplaats is beschreven in het Arbobesluit. Naast algemene verplichtingen voor de werkgever staan hier elektrotechnische voorschriften, eisen aan het gebouw (vloeren, muren, ramen, gangen, deuren, etc.) en speciale ruimten (kleedruimten, wasgelegenheden, toiletten). Voor specifieke arbeidsplaatsen (bouwplaatsen, dagbouw, mijnbouw) gelden aanvullende voorschriften. In (inter)nationale normen staan meer praktische voorschriften. </p>