artikel

BRANDVEILIGHEID IN ZIEKENHUIZEN

Geen categorie

Als adviseur heb ik me verdiept in veiligheidssituaties bij ziekenhuizen en de hierbij aan de orde komende wetgeving en voorschriften. Ik kan het standpunt van het NVZ dan ook wel begrijpen. De situatie is toch wel iets genuanceerder dan Netwerk doet voorkomen.

 

Zoals het in veel gevallen in Nederland gaat, verdiept men zich pas in specifi eke (veiligheids)situaties als er een ongeluk of brand heeft plaatsgevonden. Aan het begin van mijn betoog noemde ik al een drietal incidenten.

 

Hoewel ze overeenkomsten hebben, zouden ze ook zeker een nadere beschouwing verdienen.

 

Ik wil me echter niet verdiepen in specifi eke situaties, maar me concentreren op de algehele cultuur en veiligheidssituaties binnen zorginstellingen.

 

Omdat bij noodsituaties binnen zorginstellingen bijna altijd niet zelfredzame personen betrokken zijn, gelden bij nieuwbouw de strengste veiligheidseisen. En een gebruiksvergunning krijgt men pas als aan alle veiligheidsaspecten is voldaan.

 

Echter, grote problemen doemen op als het om een verbouwing gaat. Dan is het voor zorginstellingen vaak erg ingewikkeld en zeer kostbaar om aan de eisen, die sinds 2003 zijn aangescherpt, te voldoen. Het verkrijgen van een gebruiksvergunning is dan geen sinecure.

 

Veel zorginstellingen die net voor 2003 zijn gebouwd of verbouwd, kunnen bij een verbouwing het zich fi nancieel niet veroorloven om de soms rigoureuze aanpassingen op veiligheidsgebied uit te voeren. Dat was voor de NVZ reden om al in 2005 bij het ministerie van VWZ aan de bel te trekken. Dit heeft geresulteerd in de op 3 oktober 2006 verschenen Brandveiligheidsvisie voor de Gezondheidszorg, dat het Brandveiligheidsconcept Gezondheidszorggebouwen uit 1994 verving.

 

Een tweede belangrijk aspect is de houding van het bestuur, de directie en het personeel van een instelling ten aanzien van veiligheid. Door de vaak ‘medische’ gedrevenheid van alle betrokkenen worden de veiligheidsaspecten soms uit het oog verloren. ‘Wij hebben net een nieuw calamiteitenplan en daarbij hebben we goede brandveiligheidsvoorzieningen’ is het veel gehoorde credo vanuit de top van een instelling. Maar sommige crisisplannen lijken een modelletje te zijn dat van internet is geplukt, de goede plannen niet te na gesproken.

 

Dat de bedrijfshulpverlening op een hoog peil dient te functioneren, wordt vaak niet beseft. Als men een ontruimingsoefening wil organiseren, kan dit om bedrijfsvoeringtechnische reden niet of is men, gezien de recente aandacht, bang voor negatieve publiciteit voor de instelling.

 

Er is veel te verbeteren aan de inhoud van de crisisplannen in zorginstellingen.Vaak zie je dat bij het opstellen van een crisisplan alleen naar een beperkt aantal (interne) situaties of scenario’s is gekeken.

 

Maar bij een crisisbeheersing spelen nog meer zaken.

 

Bijvoorbeeld, de invloeden van buitenaf, het omgaan met de media en de verbindingen tussen de interne en externe hulpverleners.

 

Een goed crisisbeheersingsplan bevat in de eerste plaats een procesmatige benadering van de zaken die geregeld moeten worden. Daarnaast is een dergelijk plan toegankelijk: je kunt snel vinden wie wat moet doen.

 

Een procesmatige indeling van het crisisplan garandeert dat alle processen, nodig bij de afhandeling van een incident, snel geactiveerd kunnen worden. Bij deze procesmatige opzet horen ook de opleiding, beoefening en training. Al deze aspecten vormen de ingredienten voor een kwalitatief goed opgezet crisisplan.

 

Ook de bedrijfshulpverlening kan nog een stuk beter.

 

Zoals gezegd, draait het bij zorginstellingen bijna altijd om niet zelfredzame personen. Je hoeft geen expert te zijn om te concluderen dat de bhv bij een incident optimaal moet functioneren om slachtoff ers te voorkomen.

 

Om bij een incident tijdig de juiste maatregelen te nemen, dient het personeel ter plaatse eigenlijk een bhv’er te zijn. Want het ontruimen van een afdeling en de patienten op een veilige plaats onderbrengen is geen peulenschilletje. Ook de schaarse personeelsbezetting tijdens de nacht maakt de bedrijfshulpverlening op zo’n moment erg moeilijk. Snelle alarmering van en tijdige inzet van de beschikbare bhv’ers zijn bij een zorginstelling cruciaal om slachtoff ers te voorkomen.

 

Om te accentueren hoe belangrijk het functioneren van de bedrijfshulpverlening in een gezondheidszorggebouw is, staan in het kader enkele normtijden die gehanteerd worden als uitgangspunt in het brandbeveiligingsconcept.

 

U leest het: wil een zorginstelling aan deze eisen voldoen, dan moeten de plannen en organisatorische maatregelen het solide fundament voor de vereiste hulpverlening vormen. In mijn ogen is het voor de medische wereld hoog tijd om ook op veiligheidsgebied een aantal fl inke verbeterstappen te zetten.

 

• Binnen 1 minuut:

 

ontdekking brand

 

• Binnen 1 minuut:

 

alarmering meldkamer, personeel en de bhv

 

• Binnen 4 minuten na alarmering:

 

pati‘nten uit de brandende kamer naar een veilige plaats gebracht

 

• Binnen 15 minuten na alarmering:

 

pati‘nten uit bedreigde delen naar een veilige plaats gebracht

 

• Binnen 15 minuten:

 

brandweer operationeel ter plaatse (water op het vuur)

 

Reageer op dit artikel