artikel

Kunstenaar met ontslagbescherming

Geen categorie

Een andere reden waarom de arbeidsgeneesheer een speciale preventieadviseur is, is omdat hij arts is. Dus is hij door de eed van Hippocrates gehouden aan de speciale beroepsethiek van artsen over onder meer het beroepsgeheim. Dat dit soms tot problemen leidt, ligt voor de hand.

 

Ten slotte is geneeskunde een kunst en geen wetenschap. Jaren geleden hoorde ik eens tot mijn grote verwondering een professor in de arbeidsgeneeskunde zeggen dat de regelgever taken aan de arbeidsgeneesheer heeft toebedeeld die deze niet kan waarmaken.Om de doeltreffendheid van het optreden van de arbeidsgeneesheren te bevorderen wordt daarom nu gestreefd naar ‘evidence based occupational medicine’. Dit is bijzonder, want dat een ingenieur ‘evidence based’ werkt, behoeft geen ondersteunende actie. Door de aanwezigheid van de arbeidsgeneesheer kent de Belgische preventie dus twee werelden: een groep preventieadviseurs waarvoor evidence based werken een evidentie is en de arbeidsgeneesheer die daarnaar streeft.

 

Maar eerst een paar woorden over de toezichthoudende taken van de arbeidsgeneesheer voor de gezondheid van de werknemers. Deze taken staan geformuleerd in artikel 3 van het Besluit Gezondheidstoezicht (Koninklijk besluit van 28 mei 2003 betreffende het gezondheidstoezicht op de werknemers, Belgisch Staatsblad 16.6.2003). In grote lijnen gaat het om zeven verschillende taken.

 

– Allereerst moet de arbeidsgeneesheer de tewerkstellingskansen bevorderen, door de werkgever voorstellen te doen over aangepaste werkmethodes, werkplaatsen en aangepast werk.

 

– Verder is het de taak van de arbeidsgeneesheer om zo vroeg mogelijk beroepsziekten en arbeidsgebonden aandoeningen op te sporen.

 

– Een derde taak bestaat uit het informeren van werknemers en hen te adviseren over de aandoeningen en gebreken waardoor zij eventueel zijn getroffen.

 

– Ook werkt hij mee aan het opsporen en onderzoeken van risicofactoren voor beroepsziekten en arbeidsgebonden aandoeningen.

 

– De arbeidsgeneesheer vermijdt dat werknemers worden tewerkgesteld aan taken waarvan zij normaal de risico’s niet kunnen dragen vanwege hun gezondheidstoestand.

 

– Tevens vermijdt hij dat personen tot het werk worden toegelaten die getroffen zijn door ernstige besmettelijke aandoeningen of die een gevaar betekenen voor de veiligheid van de andere werknemers.

 

– Hij staaft de beslissing over de arbeidsgeschiktheid van een werknemer op het ogenblik van het medisch onderzoek, door rekening te houden met:

 

1. de veiligheidsfunctie of functie met verhoogde waakzaamheid die de werknemer daadwerkelijk uitoefent of zal uitoefenen, en die de gezondheid en veiligheid van andere werknemers in gevaar kan brengen;

 

2. de activiteit met welbepaald risico die de gezondheid van de werknemer aantast of kan aantasten;

 

3. de activiteit verbonden met voedingswaren.

 

In de artikelen 15 en 16 van het Besluit Gezondheidstoezicht staat wat de wetgever onder medisch onderzoek verstaat. Het gaat om preventieve medische onderzoeken, het samenstellen van een geneeskundig dossier en de inentingen en tuberculinetests (artikel 15). Arbeidsgeneesheren mogen geen controlegeneeskunde doen. Zij controleren dus niet of een ziekteverlof gewettigd is. Voor ziekteverloven bestaat in Belgie een systeem dat start met een medisch attest van een behandelend arts. Arbeidsgeneesheren verbonden aan een onderneming of instelling mogen geneeskundige verstrekkingen doen. Voor arbeidsgeneesheren van externe diensten is dit niet toegestaan.

 

Volgens artikel 16 kunnen we drie soorten van preventief medisch onderzoek onderscheiden. Allereerst gaat het om de voorafgaande gezondheidsbeoordeling. Dit is een onderzoek dat voorafgaat aan het uitoefenen van een functie of taak. Verder kent ook Belgie een periodieke gezondheidsbeoordeling, bijvoorbeeld voor beeldschermwerkers. De laatste vorm van preventief medisch onderzoek is het onderzoek bij werkhervatting.

 

Daarnaast valt ook de spontane raadpleging onder het preventief medisch onderzoek. Wanneer een werknemer meent dat hij gezondheidsklachten heeft door een tekort aan preventieve maatregelen, heeft hij het recht om een bezoek aan de arbeidsgeneesheer te vragen. Hij loopt dan wel het risico dat de arbeidsgeneesheer beslist dat hij arbeidsongeschikt is met alle gevolgen van dien. Het voortgezet gezondheidstoezicht is een andere vorm van preventief medisch onderzoek. Dit zijn onderzoeken die een werknemer krijgt die blootgesteld is aan biologische, chemische of fysische agentia en die doorlopen nadat de werknemer het bedrijf heeft verlaten.

 

Preventief medisch onderzoek behelst ook de gezondheidsbeoordeling van een definitief arbeidsongeschikte werknemer met het oog op zijn reintegratie. Reintegratie van arbeidsongeschikte werknemers is wel een van de belangrijkste doelstellingen van de arbeidsgeneeskunde: geschikt werk voor iedereen. Dit lukt echter niet altijd. Tenslotte is de uitbreiding van het gezondheidstoezicht een laatste vorm van preventief medisch onderzoek.

 

Wezenlijk voor de arbeidsgeneeskunde is dat de werknemer het recht heeft om de onderzoeken van de arbeidsgeneesheer tijdens zijn bezoldigde werktijd te laten plaatsvinden. Verder zijn de kosten voor de werkgever, evenals de verplaatsingskosten.

 

Soms is het optreden van arbeidsgeneesheren wel zeer speciaal. Dit blijkt uit de volgende anekdote. Een ploegbaas heeft een relatie met de vrouw van een lid van zijn ploeg. Deze laatste is daarmee niet gelukkig en gaat uithuilen bij de arbeidsgeneesheer. Deze schrijft een aanbeveling – medisch verantwoord – dat het beter is als de werknemer omwille van zijn gezondheid ander werk krijgt en zo komt de ongelukkige man in een andere ploeg terecht.

 

Uit de vorige bijdrage blijkt dat het voor een preventieadviseur steeds een probleem is om voldoende tijd te hebben voor zijn werk. Voor de arbeidsgeneesheer, zeker als hij van een externe dienst is, is het vaak een opgave voldoende tijd te krijgen om voor alle werknemers de idealistische doelstellingen van arbeidsgeneeskunde waar te maken. En dikwijls hebben de werkgevers bedenkingen over datgene wat ze terugkrijgen voor hetgeen zij betalen voor de geoutsourcete arbeidsgeneeskunde.

 

Reageer op dit artikel