artikel

PUBLICATIES

Geen categorie

Van de circa een miljoen arbeidsongeschikten zit een derde thuis vanwege psychische klachten.

 

Volgens Aukje Nauta en Guurtje van Sloten zouden dit er heel wat minder kunnen zijn als werknemers en leidinggevenden alerter zouden zijn op ‘onbalans’ en op tijd met elkaar de dialoog zouden aangaan. Iemand is in onbalans, wanneer zijn werk niet meer past bij wat hij zelf kan of wil, schrijven de auteurs. Dat is het geval wanneer de eisen van het werk en de competenties en behoeften van de medewerker niet met elkaar in evenwicht zijn. Uit onderzoek blijkt dat de meeste medewerkers onbalans ervaren vanwege de inhoud van hun werkzaamheden (43%), gevolgd door het gedrag van hun bazen (27%) en problemen met het afstemmen van hun werk op de prive-situatie (22%). Een goed gesprek met de leidinggevende kan in dat geval uitkomst bieden. Volgens Nauta en Van Sloten is het ziekteverzuim in bedrijven waar beide partijen tijdig de dialoog aangaan aantoonbaar lager. Een gesprek biedt leidinggevenden namelijk de mogelijkheid om maatregelen te nemen. In De dialoog als vroege Poortwachter leggen de auteurs uit waarom onbalans tot verzuim kan leiden en welke factoren het gedrag bij onbalans verklaren.

 

‘De aanbeveling voor meer persoonlijke aandacht voor de medewerker lijkt een open deur’, schrijven de auteurs in hun Ten geleide. ‘Maar iedereen weet dat het er in de praktijk van alledag vaak niet voldoende van komt.’

 

Dat klopt als een bus. Het is echter niet zonder reden dat leidinggevenden hun personeelsleden niet de intensieve begeleiding geven die ze verdienen. In deze tijden van managers zonder zitvlees, dalende winsten, harde targets en een steeds hardere afrekencultuur, heeft de gemiddelde leidinggevende wel iets anders aan zijn hoofd dan de sores van zijn personeel. Laat staan dat hij tijd heeft voor preventieve aandacht. Dat maakt Nauta en Van Sloten met hun oproep tot tijdige dialoog helaas tot twee roependen in de woestijn.

 

Aukje Nauta en Guurtje van Sloten, De dialoog als Poortwachter, Het voorkomen van verzuim door onbalans, Assen 2004, ISBN 90-232-3922-9, prijs: € 15,–

 

Vroeger, ach vroeger… Vroeger was alles beter en had je de zogenoemde P-bladen nog. Daarin legde de Arbeidsinspectie haarfijn uit wat een onderneming moest doen en laten om op een veilige en gezonde manier te werken. Maar de tijden zijn veranderd en de ideeen over de rol van de Arbeidsinspectie ook.

 

Tegenwoordig richt de dienst zich sec op het controleren van de arbeidsomstandigheden.

 

De adviestaak laat zij over aan daarin gespecialiseerde bedrijven, zoals arbodiensten en ingenieursbureaus.

 

De P-bladen zijn dus opgedoekt en eigenlijk nooit echt vervangen. Voor de velen die wel wat hulp konden gebruiken bij het realiseren van goede arbeidsomstandigheden, kwamen de zogeheten AI-bladen. Ofschoon de letters AI suggereren dat deze bladen bij de Arbeidsinspectie vandaan komen, worden zij in werkelijkheid veelal door onafhankelijke deskundigen gerealiseerd in opdracht van de Sduuitgeverij.

 

De bladen verschijnen onder de vlag van het ministerie van SZW, maar hebben – in tegenstelling tot de oude P-bladen – geen enkele juridische betekenis.

 

De serie AI-bladen, de afkorting staat trouwens voor ‘Arbo Informatie’, telt inmiddels 31 bladen.

 

Het gros daarvan is al enkele jaren geleden voor het eerst verschenen.

 

Van deze ‘oude’ AI-bladen zijn er de afgelopen maanden vier herzien. Het gaat om AI-4, AI-13, AI-26 en AI-29. AI-26 (kassawerkplekken) en AI-29 (fysieke belasting) zijn voor het eerst herzien, terwijl van AI-4 (lawaai) en AI-13 (kassawerkplekken) een derde herziene druk uitkwam.

 

AI-4, Lawaai op de arbeidsplaats, 3e herz. druk, ’s-Gravenhage 2003, ISBN 90-12-09905-6, prijs: € 27,50.

 

AI-13, Kassawerkplekken, 3e herz. druk, ’s-Gravenhage 2003, ISBN 90-12-10029-1, prijs: € 26,50.

 

AI-26, Veiligheidsinformatiebladen en werkpleketikettering, ’s-Gravenhage 2003, ISBN 90-12-09806-8, prijs: € 27,50. AI-29, Fysieke belasting bij het werk, ’s-Gravenhage 2003, ISBN 90-12-10001-1, prijs: € 27,50

 

Het is nog niet zo heel lang geleden dat asbest als een ideaal isolatie- en brandwerend materiaal werd gezien. Het gebruik is immers pas sinds 1993 verboden.

 

De gevaarlijke stof is dan ook op grote schaal toegepast in huizen en kantoren. Bij de sloop van deze gebouwen kunnen asbestvezels vrijkomen die een gevaar vormen voor de gezondheid van de slopers. Daarom moeten asbestverwijderaars voorzichtig te werk gaan. In het 76 pagina’s tellende boekje Asbest, opsporing en aanpak vindt de lezer een overzicht van maatregelen om het risico te beperken en asbestbevattende materialen te verwijderen.

 

In vijf hoofdstukken behandelt de auteur de gezondheidsrisico’s van de stof, wettelijke bepalingen, het opsporen van asbest, de sanering en de aanpak van de ‘public relations’.

 

R. Visser, Asbest: een handleiding voor opsporing en integrale aanpak, Alphen aan den Rijn 2004, ISBN 90-130-1185-3, prijs los exemplaar € 42,–

 

Reageer op dit artikel