artikel

Zwembadlucht verhevigt astma

Geen categorie

Feit is dat de gemiddelde concentratie chlooramines in de lucht in veel zwembaden boven de in het buitenland gehanteerde comfortwaarde van 0,5 mg/m3 zit. IRAS mat in 38 zwembaden een gemiddeld chlooraminegehalte van 0,56 mg/m3. Maar het is de vraag of dit een betekenis heeft. Een MAC-waarde voor chlooramine is niet vastgesteld. De onderzoekers wijzen erop dat het onduidelijk is waarop de comfortwaarde is gebaseerd.

 

Mogelijk spelen nog andere factoren dan chlooramines een rol bij het voorkomen van de luchtwegaandoeningen. In water en lucht in zwembaden komen tal van andere stoffen voor, zoals chloroform. Ook is de temperatuur er hoog en wordt de lucht vaak gerecirculeerd om warmte vast te houden. Over de precieze invloed van deze aspecten op de luchtwegen is echter weinig bekend, aldus het rapport van IRAS.

 

Het Besluit Hygiene en Veiligheid Badinrichtingen en Zwemgelegenheden draagt bij aan een hoog chlooraminegehalte in de zwembadlucht. Het schrijft zwembaden een vrije chloorconcentratie in het water voor van 0,5 tot 1,5 mg/l. Dat resulteert in de praktijk in chlooramineniveaus in de lucht van wel 0,8 mg/m3. Hoe hoger de chloorconcentratie in het water, hoe hoger ook het chlooramineniveau in de lucht. En omgekeerd: in zwembaden die minder scheutig met chloor omspringen constateerde het IRAS beduidend lagere chlooramineniveaus, tot 0,2 mg/mg3. De onderzoekers wijzen er overigens op dat er hier geen sprake is van een perfecte correlatie, omdat ook andere factoren bepalend zijn voor het chlooraminegehalte in de lucht. De zuurgraad van het water, het aantal zwemmers in het bad en de hygienemaatregelen die het bad heeft genomen, spelen ook een rol.

 

Ook het binnenklimaat in de zwembaden bevordert de blootstelling aan chlooramines. De relatief hoge lucht- en watertemperaturen dragen er toe bij dat er meer chloorverbindingen in de lucht komen. Door de beperkte ventilatie in de baden – luchtrecirculatie – blijven de stoffen ook in de zwembadlucht hangen.

 

De onderzoekers zien niet veel mogelijkheden om de blootstelling aan chlooramines te verlagen. Alternatieven voor het gebruik van chloor als desinfectans, zoals ozon en UV, zijn nog niet toepasbaar in grote zwembaden. Aan het gebruik van speciale filters om chlooramineverbindingen uit het water te verwijderen kleeft het nadeel dat die ook chloor verwijderen. Bovendien werken de filters de groei van organisch materiaal in de zuiveringsinstallatie in de hand. Verbetering van de ventilatie achten de onderzoekers geen haalbare oplossing. De energiekosten stijgen er te hard door. De zwembaden moeten immers de inkomende lucht verwarmen, zeker in de wintermaanden.

 

Wel lijkt het een optie om het chloorniveau in de baden zo dicht mogelijk tegen de 0,5 mg/l te houden. Daartoe zouden zwembaden over kunnen gaan op chloordosering door zoutelektrolyse, omdat uit het onderzoek blijkt dat die wijze van chloortoevoeging meer gecontroleerd is dan de reguliere wijze.

 

Daarnaast zou Nederland kunnen overwegen om het chloorgehalte in het zwembadwater te verlagen naar tussen de 0,3 en de 0,6 mg/l. Dat is namelijk het chloorgehalte dat Duitsland voor zwembaden hanteert.

 

Wat staatssecretaris Van Hoof betreft, is de kous af met dit onderzoek. De SZW-bewindsman laat het verder aan de sociale partners in de branche over om de noodzaak en de mogelijkheden voor verdere actie te bespreken, schrijft hij de Tweede Kamer in een begeleidende brief bij het IRAS-onderzoek. Badmeesters kunnen meer verwachten van staatssecretaris Van Geel van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Deze zal onderzoek laten doen naar de stand van de techniek voor het reinigen van zwemwater en naar alternatieven voor het gebruik van chloor.

 

MEER INFO

 

Jose Jacobs e.a., Nederlands Kenniscentrum Arbeid en Longaandoeningen (NKAL), Institute for Risk Assessment Sciences (IRAS) Universiteit van Utrecht, Invloed van luchtkwaliteit op het voorkomen van klachten bij personeel van zwembadgelegenheden Utrecht 2006. Het rapport is te vinden op de site van het ministerie van SZW: www.minszw.nl, in de rubriek officiele publicaties op de datum 10 februari 2006.

 

 

Reageer op dit artikel