blog

Vrijheid blijheid?

Geen categorie

Raar eigenlijk dat de kranten volstaan over velerlei overlast en pestgedrag door rotjongetjes op straat terwijl asociaal gedrag in bedrijven nauwelijks op de agenda staat. Jazeker, pesten op het werk, agressie van klanten, veiligheidsgedrag van werknemers, we weten er alles van. Maar dat is het topje van de ijsberg. Wat vinden we op de bodem, die veel breder is? En wat wil je aanpakken? Het topje of de bodem?

 

Zou het helpen als je probeert gedrag te veranderen zonder de bodem en de achtergrond ervan mee te nemen? In de meeste bedrijven zijn we er druk mee bezig. Maar het is wel het paard achter de wagen spannen. U bent toch een preventiedeskundige? Dan is het toch tijd voor een bodemprocedure.

Uiteraard denk je dan eerst aan normen en waarden. Maar die zeggen op zich niets. Het gaat om de criteria die daarbij van kracht zijn. Gedrag volgt criteria. En daardoor verschuift de vraag: Wie bedenkt of bepaalt de criteria? Kunnen preventiemedewerkers die dan veranderen? Of kunnen mensen dat zelf? Bij SIRE denken ze van wel. Ik denk van niet.

 

Het gaat om grotere krachten dan die van een gemiddelde werknemer. Vroeger hadden we daarvoor de kerk. Vraag niet meer dan God u geeft, Hij weet wat ieder nodig heeft. Of, vooruit, de sociaaldemocratie. Alle mensen zijn gelijk en hebben gelijke rechten. Of het liberalisme. Iedereen heeft recht op eigen kansen. Maar ja, dat zijn we inmiddels allemaal wel een beetje vergeten. Of anders gezegd; kerk, staat en politieke overtuiging zijn ingehaald door de markt. Kijk naar de overheid. Die heeft de was grotendeels de deur uitgedaan. Wonen, onderwijs, sociale zekerheid, gezondheidszorg, gas, licht, post en telefonie: de markt bepaalt.

 

En de werknemers zijn daardoor in de rol terecht gekomen van de berekenende consument. Voorzover dat goed is gegaan voelt de klant zich koning. En met al dat koninkjesgedrag hebben we het in het bedrijfsleven knap lastig. Een berekenende werknemer is heel wat anders dan een goede en gemotiveerde collega! En voorzover het niet goed is gegaan, wat toch het overheersend idee is, voelt de klant zich een gefrustreerde koning. En met die gefrustreerde koninkjes is het nog moeilijker.

 

Hoeveel medewerkerstevredenheidsonderzoeken wijzen op algemene vreugde? Als minder dan dertig procent klaagt mogen we gemiddeld al blij zijn. Het is me wat: in elk team en op elke afdeling is het normaal dat dertig procent ontevreden is…. Dat schiet niet echt op! Niet voor de mensen en niet voor de bedrijven. Erger is nog dat ook binnen het bedrijfsleven wordt gestuurd op marktdenken. Werknemers moeten flexibel zijn en niet rekenen op vast werk. Een loopbaan wordt steeds meer lopen, van baan tot baan. Als je de kans krijgt. Of grijpt. Of levenslang leert. En als je maar jong blijft. En veelbelovend…En de economie en de beurs meezitten… De toekomstige werknemer is of denkt als een ZZP-er. Als we niet oppassen hangen bedrijven straks als los zand aan elkaar. Er is meer werk aan de winkel dan SIRE denkt….

 

Auteur: Vincent Vrooland

 

Vincent Vrooland is freelance publicist

vrooland@xs4all.nl

Reageer op dit artikel