blog

Logica en leugens

Geen categorie

Een ontspannen Wientjes kijkt schalks naar Pauw en roept “Zware beroepen? Wat zijn dat, ken jij zware beroepen?” Pauw schudt “Nee, ikke niet”. Niemand reageert. Niet in de zaal en niet daarbuiten. Want zij met de zware beroepen slapen al. Of zijn aan het werk. Vreemd dat een voorzitter van de werkgevers niet weet wat zware beroepen zijn, terwijl hij zelf toch een hele geschiedenis als ondernemer achter zich heeft.

Logica en leugens

 

De Partij van de Arbeid heeft een koekoeksjong gebroed. Waar Kok pas na zijn politieke loopbaan het grote geld achterna ging, doet staatsman- bankdirecteur Bos, van de partij die voor de arbeider moet opkomen, het al als minister. Met de oren gespitst op een luisterrijke toekomst hoort hij het gemor niet van de achterban. Die ligt achter hem.

 

Donner is tevreden. Dankzij zijn steeds meer slinkende Arboregulering vinden er nauwelijks meer arbeidsongevallen plaats en worden arbeiders niet meer zwaar belast: het zware werk is uitgebannen. Is dit wat hij ziet of wat hij wil zien?

 

Stratenmakers, uitbeners, opperlui, nachtelijke wegwerkers, uitzichtloze leraren van het VMBO in een achterstandswijk, baanwerkers, bejaardenverzorgsters die bij hun klanten thuis een client van vijf jaar ouder op de pot moeten tillen, al die andere harde werkers, ze hebben tegenwoordig zulke goede hulpmiddelen dat hun werk niet meer zwaar is. Dit is wat Donner graag gelooft. Donner is een gelovig man.

 

De bazen zullen de oudere werknemer een andere taak moeten aanbieden. Bijscholing voor de handwerksman. Maak van je oude stratenmakers werkvoorbereiders. Op het gevaar af dat je op een duister moment met vijf werkvoorbereiders op een actieve stratenmaker zit.

 

Het blijkt uit de cijfers: we worden inderdaad ouder, maar we blijven niet langer gezond. Weet men dat niet of is de rekensom nog cynischer dan aan het volk is voorgeschoteld: zullen er, door de economische dwang om door te werken, meer werknemers tussen de 60 en de 67 sterven of arbeidsongeschikt raken? Pure winst voor de pensioenfondsen en de WAO-pot, zeker nu de WIA nog maar zo weinig voorstelt.

 

Dat emotionele meisje van het FNV zou, door vriend en vijand verraden, eigenlijk een nieuw offensief moeten aangaan. Bij het accepteren van de onvermijdelijke leeftijdsverhoging de eis  neerleggen van een categorisch ontslagverbod voor medewerkers vanaf 55 jaar. Als je medewerker eenmaal 55 jaar is geworden moet je hem houden, tot aan zijn 67e of zijn overlijden. Dus niks WIA na twee ziektejaren, het contract blijft. Eens zien welke werkgever dan nog voor het optrekken van de pensioengerechtigde leeftijd is.

 

Het optrekken van de pensioengerechtigde leeftijd is, samen met de eerdere afschaffing van de VUT, het gevolg van een koude maar onvolledige rekensom. Als een voorziening duurder wordt mag de prijs hoger zijn, we zien dat jaarlijks bij de ziekteverzekering, dus waarom zou dat niet gelden voor de oudedagsvoorziening? En die behoefte aan werknemers, dat geloof ik pas als er geen jongere werklozen meer zijn.

 

Arthur Mac Gillavry is als medewerker verbonden aan de TU Delft. Daarnaast schrijft hij freelance voor verschillende publicaties van Kluwer.

Reageer op dit artikel