blog

Zware beroepen

Geen categorie

De drie partijen die nu aan het woord zijn (Bos, Wientjes, Jongerius) beperken zich te veel in de definitiekwestie en laten de relatie van de werknemer met zijn werk erbuiten. Door werknemers regelmatig aan een ‘apk’ te onderwerpen, is per persoon prima te beoordelen wat nodig is om zijn werk bij hem te laten passen.

 

Zo zien we prima voor wie een beroep te ‘zwaar’ wordt. Een baan heeft naast fysieke, ook mentale en spirituele componenten. Een stratenmaker bijvoorbeeld kan lang doorwerken als zijn werkgever regelingen treft aangaande hulpmiddelen en balans in werken en rusttijden. Als hij dan ook nog perspectief heeft op groei in zijn werk, dan wordt het beroep ineens een stuk minder ‘zwaar’. Maar wat te denken van een arts die dagelijks, zowel overdag als ’s nachts, veel ellende van zijn patienten moet aanhoren? Te zwaar en dus eerder stoppen?

 

De huidige politieke discussie richt zich te veel op de werkende mens en de functie, te weinig op de werknemer in zijn actuele context. Mobiliteit in combinatie met de apk-keuring resulteert in meer werkgeluk en daardoor meer productiviteit van de werknemer. Zonder deze aspecten is de hele discussie zinloos.

 

Auteur: Willem van Rhenen

Willem van Rhenen is chief medical officer bij ArboNed

Reageer op dit artikel