blog

Hervonden bevlogenheid

Geen categorie

Na een haastig gedronken bakkie leut zonder melk maar met een zoetje gaat hij weer als een speer door tot aan de lunch. Ook de middag van Hans is er een van grenzeloze toewijding en inzet. Hans van Ochten is een modelwerknemer.

Hervonden bevlogenheid

 

Maar dat is niet altijd zo geweest. Drie jaar geleden nog zag je Hans met afgezakte schouders ver na negenen het gebouw in schuifelen. In de hoop niet door zijn collega’s betrapt te worden, sloop hij stilletjes naar zijn werkplek om vervolgens een zwaar belaste houding aan te nemen. Zijn output aan geaccordeerde dossiers type B lag ver achter bij zijn collega’s en hij maakte veel fouten. Hij staarde vaak uit het raam en bleef lang hangen bij de koffie- automaat. Kortom, hij maakte het wat al te grijs met psychisch verzuim (in vaktermen Grijs Verzuim geheten).

 

Het was duidelijk: Hans begon een ‘Geval’ te worden. Er werden dossiers aangelegd en Hans kreeg ‘gesprekken’. Gevolg was dat Hans’ schouders steeds meer gingen hangen, zijn entree steeds later en geruislozer verliep en Hans zich uiteindelijk moest haasten om voor zijn vertrektijd op zijn werk te komen. Het kon zo niet langer.

 

Ten einde raad (men wou Hans na zoveel dienstjaren ook niet zomaar dumpen) werd de heer drs. Kees van Kesteren ingehuurd, een vooraanstaand Employability –deskundige. Prompt werd Hans volledig arbeidstechnisch doorgelicht en vond een zeer precieze meting van zijn Amplitie plaats. Deze vertoonde een zo ernstig energielek bij de aspecten “Accorderen”en “Dossier lichten” dat het een wonder was dat Hans ooit nog een dossier had ge-output!

 

Het was duidelijk: de fit tussen taak en man was zoek. Nu de oorzaak bekend was, bleek een oplossing alras gevonden: op basis van zijn interesses en de behoefte van het bedrijf heeft Hans nu de functie van PVPM, Psychisch Verzuim Preventie Medewerker. Hij floreert nu optimaal terwijl hij zijn vroegere collega’s begeleidt bij het accorderen van dossiers van de types A t/m F-bis. Hij is zo bevlogen, dat hij vaak collega’s mee naar huis neemt om ze extra te coachen! Hij is geen ‘geval’ meer, maar een ‘case’, die door drs. Van Kesteren vaak wordt aangehaald. Zeg maar ‘de case van Kees’.

 

Arthur Mac Gillavry is als medewerker verbonden aan de TU Delft. Daarnaast schrijft hij freelance voor verschillende publicaties van Kluwer.

Reageer op dit artikel