artikel

Asbestslachtoffers dupe van verjaring

Gezond werken

Driekwart van de oud-werknemers met de asbestziekte mesothelioom vangt bot als ze aanspraak maken op een schadevergoeding. De reden: verjaring.

Asbestslachtoffers dupe van verjaring

‘Onwenselijk’, vindt het Instituut Asbestslachtoffers (IAS). Minister Asscher vraagt het IAS om eerst zelf een oplossing te vinden. Hoe oordeelt straks de Hoge Raad in cassatie?

Minimale levensverwachting en geen schadevergoeding

Het is treurig, zegt Jan Warning, sinds januari 2016 directeur van het Instituut Asbestslachtoffers (IAS). “Mensen hebben hun hele leven gewerkt. Nu zijn ze met pensioen en zien ze zich geconfronteerd met een afschuwelijke erfenis: kanker doordat ze in contact zijn geweest met asbest. Hun levensverwachting is door de ziekte mesothelioom ineens minimaal. Maar ze krijgen geen schadevergoeding, omdat de schade vaak al is verjaard voordat ze überhaupt wisten dat er schade wás.”

Latentietijd asbestslachtoffers neemt toe

Voor werknemers die vóór 1 februari 2004 werden blootgesteld aan asbest geldt een verjaringstermijn van dertig jaar. Die begint vanaf het laatste moment van blootstelling aan asbest van een werknemer. Het IAS onderzocht gegevens van 4.768 asbestslachtoffers uit de periode 2005 tot 2015. Daaruit blijkt dat de latentietijd, de tijd tussen de eerste blootstelling en het optreden van de ziekte, toeneemt. In 2005 was die gemiddeld 48,5 jaar, in 2014 53,1 jaar. “Driekwart van de asbestslachtoffers wordt geconfronteerd met de verjaring als ze schadevergoeding eisen. Want ze zijn ziek geworden op een moment dat de schade in juridische zin al is verjaard”, aldus Warning.

Geen schadevergoeding, omdat de schade vaak al is verjaard voordat slachtoffers überhaupt wisten dat er schade wás

Jan Warning, directeur Instituut Asbestslachtoffers

Verjaring onbillijk en onredelijk naar asbestslachtoffers

Onlangs wezen de partijen in het IAS minister Asscher op de toename van de latentietijd en de gevolgen van de huidige verjaringstermijn. Een beroep op verjaring is het meest gebruikte argument om niet tot een schaderegeling te komen. “Het beste zou zijn als niemand meer een beroep doet op verjaring, omdat het onbillijk en onredelijk is naar asbestslachtoffers”, zegt Warning. Recent ging een nabestaande van een asbestslachtoffer bij de Hoge Raad in cassatie. Het betreft een uitspraak van het Gerechtshof in Den Haag (JA 2015/169) die het recht van rederij Maersk (voorheen VNS) erkent om zich in deze zaak te beroepen op verjaring.

Asscher: afzien van verjaring regelen in convenant

In reactie op de nieuwe gegevens van het IAS heeft minister Asscher laten weten dat de in het IAS verenigde sociale partners eerst moeten kijken of zij zelf afspraken kunnen maken over op vrijwillige basis afzien van een beroep op verjaring “voordat een oplossing via wetgeving wordt overwogen“. Directeur Warning van het IAS: “Over het voorstel van de minister om dit in het Convenant Asbestslachtoffers te regelen zullen we in het najaar besluiten. Anderzijds wachten we af hoe de Hoge Raad oordeelt in de lopende cassatiezaak. Wij vinden het van belang dat de Hoge Raad vanuit het slachtoffer gezien een positieve uitspraak doet.”

 

> Dit is een korte samenvatting van het artikel ‘Bot vangen door verjaring’ van Walter Baardemans. Lees het volledige artikel in Vakblad Arbo 9-2016.

> TIP: Lees meer over de preventie van beroepsziekten in het boek ‘Beroepsziekten voorkomen‘.

Reageer op dit artikel