blog

Eerst verbeteren dan geld

Gezond werken

En die luidde: lang niet alle werkgevers zijn erop gericht werknemers als kostenpost te behandelen en hun bewegingsvrijheid te beperken. Nee, gelukkig maar. Als organisatieadviseur op het gebied van verzuim, werk en inzetbaarheid ben ik zelfs voornamelijk actief bij bedrijven die het anders doen. En heel veel bedrijven snappen heel goed dat motivatie, prestatie, regelvrijheid en volwassen arbeidsrelaties de basis zijn voor een goede toekomst.

Eerst verbeteren dan geld

 

Maar toch… Neem nou het miljard extra dat de nieuwe regering over heeft voor de bejaardenzorg. Maar liefst 12.000 banen erbij. Hoog nodig. De vakbond was er als de kippen bij. Dat miljard moet vooral naar de lonen van het huidige personeel. Anders loopt dat weg. Nu al verlaten 24.000 werknemers, dubbel zo veel dus, jaarlijks die zorgsector.

Heeft de bond gelijk? De vakbond stelt dat de weg­lopers voornamelijk vrouwen zijn, die vertrekken als ze kinderen krijgen en hun baan hun werk-privebalans gaat verstoren. Zo een onsje-meer loon daar verandering in brengen? Ik denk van niet.

 

Je ziet dezelfde uitstroom bij de kapsters en de verpleegkundigen. Wil je een arbeidsleven aan verpleegkunde inzetten, dan zal je er vijf moeten opleiden. Wil je een arbeidsleven aan kapsters inzetten dan, zal je er acht moeten opleiden. Werkgevers die dat weten, zetten op andere dingen in. Ze maken het werk aantrekkelijker. Ze behandelen hun personeel volwassener. En ze eisen ook meer van hun personeel. Ik ken kappers die leuk omgaan met hun personeel. Dat helpt een tijdje. Maar als er eentje moeder wordt, valt de hele groep uit elkaar. Ik ken ook een kapper die al zijn kapsters een werkboekje geeft, met daarin een reeks van technische en sociale doelstellingen. Die worden punt voor punt afgewerkt. Al kunnen verven. Al anders om kunnen gaan met conflicten, enzovoort. Plus wekelijks werkoverleg en maandelijks een nieuw zelf te bedenken actiepunt.

Iedereen groeit, iedereen heeft invloed. Die kapper is rijk en de mensen zijn gelukkig. Dat kan natuurlijk ook in grote bedrijven. Stel dat je die kappersmethode zou vertalen naar de bejaardenzorg. Er zijn bejaarden­centra die onder andere op die manier zonder extra geld betere zorg en een betere sfeer bereiken. De medewerkers lopen daar veel minder weg. Zou dat niet overal kunnen? Ik wil als organisatieadviseur best moeilijk en ingewikkeld doen, maar het realiseren ervan gaat meestal snel. Zeker als je de juiste snaar weet te raken en mensen al bij de veranderingen enthousiasmeert.

 

Maar daar heb je dan toch Diana Dubbeldooier weer: veel bedrijven worden slachtoffer van systeemdenken. Hoeveel seconden mag het wassen van een bejaarde kosten? En tussen 2 en 4 uur mogen ze niet drinken. Een paar minuten extra tijd voor mevrouw Jansen, die van haar stoel gevallen is, mondt uit in een foutmelding, omdat het beddenopmaken vijf minuten langer duurde dan gepland. De manager stuurt op de systeemsignalen op zijn computer. De verzorgsters leren de bejaarden te zien als objecten met een tijdslimiet. Hun mondhoeken krullen naar beneden. De werkcultuur is bekend: fuck the system. Ergo: eerst verbeteren, dan geld. Een mooi punt voor vakbonden. Maar ook voor preventiemedewerkers.        

 

 

Vincent Vrooland is freelance publicist

vrooland@xs4all.nl

Reageer op dit artikel