blog

Ook zo’n jeuk? De opmars van de eikenprocessierups

Gezond werken

De temperaturen stegen afgelopen week tot boven de 35˚Celsius. Bij mij in huis bleef de temperatuur hangen op een comfortabele 24˚C. Heerlijk. Lang leve de rij bomen langs de tuin van mijn buurman. Natuurlijke airconditioning en nog gratis ook. Het zijn helaas wel eiken.

Ook zo’n jeuk? De opmars van de eikenprocessierups

Eiken die net als veel soortgenoten in Noord Europa bij tijd en wijle bezoek krijgen van de eikenprocessierups. De media staan bol van de berichten over dit kuddedier en ik krijg regelmatig gehavende armen onder mijn neus geduwd van dorpsgenoten die zich gek krabben dankzij de harige jas van die rups.

Aaibaar ogende vacht van honderdduizenden brandharen

Het dier transformeert in zijn bestaan van larve naar vlinder via een aantal verschijningsvormen. Eén daarvan is een rups met een aaibaar ogende vacht gemaakt van honderdduizenden brandharen. Die brandharen zweven gezellig met de wind mee, tot wel 50 tot 100 meter van het nest. Ze kunnen ogen, huid en luchtwegen van mensen en dieren irriteren. Bijzonder is dat niet iedereen reageert op de haren. Maar sommige mensen worden allergisch, wat tot een anafylactische shock kan leiden. Vergelijkbaar met de reactie die sommige mensen hebben op een wespensteek.

Oeps, per ongeluk een natuurlijke vijand om zeep geholpen

Met man en macht gaan we de langharige monsters te lijf. Maar het zijn er veel. Heel veel. Dat heeft vermoedelijk te maken met de oprukkende warmte. Wat ook meehelpt is dat we, in onze pogingen de buxus te redden van de buxusmot, per ongeluk behoorlijk wat jonge koolmezen om zeep hebben geholpen. Laat dat nu net één van de natuurlijke vijanden zijn van de eikenprocessierups.

Briljante tip RIVM: heb je last, blijf uit de buurt van nesten

Voorlopig lijkt mijn gezin weinig last te hebben van de rupsen. Verleden jaar had ik wel een akelig hoestje. Dat deed mij, beroepsgedeformeerd als ik ben, wantrouwig opkijken naar de suikerspinachtige nesten van de eikenprocessierups bij mijn buurman.
Als je wel last hebt, zit er niets anders op dan de tips van het RIVM op te volgen: blijf uit de buurt (briljant), draag lange mouwen, was kleding met brandharen op hoge temperatuur (naveltruitjes zijn binnenkort weer helemaal hip), smeer met aloë vera-producten en laat het nest verwijderen.

De opmars van de eikenprocessierups

Opmars van veelpotig leger ongekend, verweer weinig effectief

Helaas hebben de verwijderingsbedrijven het bijzonder druk. De opmars van het veelpotige leger is ongekend en ons verweer tot nu toe weinig effectief. Mijn maag draait overigens om als ik de verwijderingsmethoden bekijk. Opzuigen en verdrinken of verassen, vergiftigen of, de topper, aaltjes bij een nest vrijlaten die de vijand via kop en kont binnentreden en opeten. Letterlijk een dodelijke invasie.

Onderscheid bestrijding eikenprocessierups: gevaar en risico

De Vlinderstichting kijkt met lede ogen toe. Ook de eikenprocessierups wordt een vlinder. Een niet heel mooie nachtvlinder, maar toch. Bij de bestrijding wordt daarom onderscheid gemaakt in gevaar en risico. Alleen als blootstelling bij veel mensen kan optreden, gaat men over tot bestrijding. Scholen en zwembaden hebben voorrang. Nesten op verlaten plekken blijven ongemoeid. Daarnaast is bestrijding uit den boze als er vlakbij rupsen bivakkeren die op de beschermde vlinderlijst staan.

Conclusie voor mensen: tussen mei en september binnen blijven of lekker naar het zwembad. Voor rupsen: zoek een rustig plekje, of zorg dat je op die vlinderlijst terecht komt.

Tamara Onos | arbeidshygiënist bij Auxilium HSE. Blogt over de pracht en problemen van werk op www.tamaraonos.nl.

 

> TIP: Tamara Onos geeft de workshop ‘Who-dunnit, een moordspel als alternatieve toolboxmeeting’ op het Landelijk Arbo Congres.

De opmars van de eikenprocessierups

Reageer op dit artikel