nieuws

Werknemers werken echt niet harder door de crisis

Gezond werken

Olav Wagenaar is jurist bij juridisch-financieel dienstverlener DAS, en die organisatie krijgt vaak te maken met ontslagzaken. Daarbij gaat het met enige regelmaat om werknemers die zich niet ‘flexibel opstellen’. Met andere woorden: die niet bereid zijn om in deze crisistijden een tandje bij te zetten. “Vaak is dat niet de officiele hoofdreden voor het ontslag”, zegt Wagenaar. “Maar het wordt voor de kantonrechter als argument gebruikt voor een lagere ontslagvergoeding.”

Je zou dus verwachten dat werknemers het stempel ‘inflexibel’ tot iedere prijs willen ontlopen. Dat ze ’s ochtends vroeger beginnen, ’s avonds nog wat werk mee naar huis nemen, ook in de weekenden hun laptop open klappen. Maar nee, blijkt uit een peiling van onderzoeksbureau Motivaction, in opdracht van DAS. Een ruime meerderheid doet dit niet, en is dit ook niet van plan.

Generaties
Hoe groot die meerderheid is, verschilt per leeftijdsgroep. Relatief de ijverigsten zijn de werknemers tussen de 25 en 34 jaar: hier wil 38% eventueel een tandje bijzetten. Maar bij de groep tussen de 35 en 44 jaar daalt die bereidheid naar 33%, bij de 45-54 jarigen naar 30%, en bij de allerjongsten, tot 25 jaar, zelfs naar 13%.

Niet alleen de percentages verschillen per leeftijdsgroep, ook de achterliggende motivatie. Althans dat is Wagenaars vermoeden. “Ik heb hierover gesproken met de directeur van ons onderzoeksbureau Motivaction, de socioloog Frits Spangenberg. Hij voert aan dat jongeren tot 25 jaar zijn opgegroeid in een tijdperk met lage werkloosheid. En dus koesteren ze de gedachte dat de werkgever zich wel aan zal passen aan hen. Nee, dat is niet iets specifieks voor deze leeftijdsgroep, het gaat echt om deze generatie. Bij jongeren van 20 jaar geleden zag je die mentaliteit minder.”

Frustraties
Bij de groep tussen 45 en 54 jaar ligt dat heel anders. “Die mensen hebben vaak hard gewerkt”, zegt Wagenaar. “Maar toch worden ze bij promoties regelmatig gepasseerd door jongeren. Van hun werkgever horen ze voortdurend dat de mens in de organisatie centraal staat, maar toch volgen er steeds nieuwe ontslagrondes – die de volgende keer ook hen kunnen treffen. Logisch dat veel veertigers en vijftigers niet bereid zijn zich meer in te spannen. Als ze dat al zouden kunnen, want nogmaals: ze werken vaak al heel hard.”

Werkdruk
Is de passieve opstelling van werknemers verstandig? Wagenaar aarzelt. “Natuurlijk, voor bedrijven zijn dit moeilijke tijden. En dus mag je verwachten dat werknemers zich inderdaad flexibel opstellen. Dat ze eens wat werk mee naar huis nemen, of dat zij een keer vroeger beginnen om een grote klus binnen te halen. Maar aan de andere kant geeft dat een werkgever geen carte blanche. Die kan de werktijd niet structureel verhogen van bijvoorbeeld 40 naar 60 uur. Want uit ons onderzoek blijkt ook dat de werkdruk nu al vrij hoog is. Zestig procent van de werknemers ervaart die als een probleem.”

Reageer op dit artikel