Ook onze organisatie verbiedt thuiswerken vanwege arboregels
Brandbare stoffen kunnen boven hun vlampunt door een externe bron worden aangestoken. Boven de zelfontbrandingstemperatuur is die externe bron niet meer nodig en ontsteekt een stof van zichzelf. Volgens de norm DIN 51794 wordt de zelfontbrandingstemperatuur bepaald door op een verwarmde glasplaat druppels van de vloeistof te laten vallen en te zien of deze tot ontbranding komen. Echter, door katalytische werking van bijvoorbeeld metalen of verontreinigingen kan onder praktijkomstandigheden bij lagere temperatuur al zelfontbranding optreden. De zelfontbrandingstemperatuur is vooral van belang voor de keuze van de elektrische apparatuur in zones waarin explosieve damp-luchtmengsels kunnen voorkomen. Ook oppervlaktetemperaturen van mechanische installatieonderdelen zoals lagers en leidingen zijn dan van belang.
Het op kosten van de werkgever realiseren van de ideale thuiswerkplek is de droom van menig werknemer. Helaas is de praktijk vaak anders. Doorgaans zorgt de werkgever voor een goede stoel en bureau, als deze niet al aanwezig zijn. Ook betaalt de werkgever meestal de internetverbinding en zaken als een documenthouder of laptopsteun met toetsenbord en muis. Een erg toeschietelijk bedrijf wil misschien ook de kosten vergoeden voor een bureaulamp en zonwering, maar dat zijn uitzonderingen. Het is niet gebruikelijk dat de werkgever de stookkosten van zijn thuiswerkende werknemer (deels) vergoedt.

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Of heeft iemand al een keer meegemaakt dat op een verjaardag alle gesprekken stil vielen en alle hoofden richting de preventiemedewerker draaiden toen hem of haar gevraagd werd: "En wat doe jij voor je werk?" Het zal wel met mijn midlifecrisis te maken hebben, dat ik ook nu weer als een oude mopperkont terugdenk aan hoe het vroeger ging, toen de arbocoordinator (ik blijf echter stug volhouden dat de preventiemedewerker gewoon een arbocoordinator is met een nieuw visitekaartje) nog een vertrouwenspersoon was, waar je je hart kon luchten. </p>
<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">De chauffeur verwijdert de dekzeilen en de stangen aan de bovenkant van de oplegger. De machine bestaat uit twee delen, de machine zelf en een aggregaat. In opdracht van een van de Finse monteurs maakt de chauffeur de spangordels los waarmee de machine op de oplegger is vastgemaakt. Bij het losmaken van de vierde spangordel valt het aggregaat van de oplegger op de chauffeur die daardoor letsel oploopt. Hij vordert vergoeding van zijn schade. </p>
<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Als zij de oefening nog een keer doet, valt zij met haar kin op de vloer van de sportzaal en ontstaat er nekletsel. De korpsleiding merkt het ongeval aan als een dienstongeval. De agente keert nog niet volledig in het arbeidsproces terug en wordt gedeeltelijk arbeidsongeschikt verklaard. Zij vraagt erkenning van de aansprakelijkheid voor het ongeval en is van mening dat de korpsbeheerder niet aan zijn zorgverplichting heeft voldaan. Volgens haar waren de instructies onvoldoende, was de instructeur niet ervaren genoeg en is er bij de uitvoering van de oefening geen gebruikgemaakt van een mat. De korpsbeheerder wijst het verzoek af, omdat hij vindt dat er sprake was van een ongelukkige samenloop van omstandigheden. </p>