Nieuwste artikelen

 

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Het openbaar ministerie gaat over tot strafvervolging. Niet alleen wegens rijden onder invloed, maar ook omdat hij als veiligheidsfunctionaris/machinist een trein met zo'n zevenhonderd passagiers vervoerde, terwijl hij via oordopjes naar muziek luisterde waardoor hij de telefoon of andere meldingen onvoldoende kon horen. </p>

&nbsp;

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">De directeur zou bij aannemers en leveranciers op naam van het bedrijf priveaankopen hebben gedaan. Na intern onderzoek blijft van die beschuldiging niets overeind. De werknemer wordt gevraagd om sluitend bewijsmateriaal. Daar slaagt hij niet in. Hij brengt in september 2008 zijn beschuldigingen in de openbaarheid, ook nu weer zonder sluitend bewijsmateriaal. </p>

&nbsp;

<p>Een combinatie van kettingreactie en massahysterie die is gevolgd op de ontdekking dat we met z'n allen gigantisch worden opgelicht. De gevolgen zijn nu voelbaar: nadat eerst alles is gedaan om de oudere en de zieke werknemer voor de arbeidsmarkt te bewaren door de pensioenen naar achteren te schuiven en de WAO af te breken stort nu de arbeidsmarkt in, waardoor jonge werkkrachten op straat komen te staan en de oudjes niet weg kunnen.</p>

<p>Het gevolg van dit alles is dat op het veld de spelers van eenzelfde club elkaar niet meer verstaan. Of - nog extremer - dat een trainer het veld moest ruimen omdat hij niet voldoende kon communiceren met de Portugees, Spaans, Italiaans en wat allemaal meer sprekende vedettes. En dat dit soort problemen niet beperkt blijft tot de voetbalstadions illustreert de volgende gebeurtenis.</p>

<p>Ik denk met weemoed terug aan de tijd dat we als adviseurs van het GAK-AdviesBureau door het land reden om te adviseren. Er werden ook sectorprojecten uitgevoerd, maar vooral heel praktisch, 'werkplekgericht'. De meeste advisering vond heel direct plaats, gewoon bij individuele werkgevers, en uiteraard werknemers. Ons advies werd betaald uit de premies aan de bedrijfsvereniging. Vrijwel alle bedrijven kenden het GAK-AB. Wat een fantastische tijd was dat. Geen beperking in uren, geen offertes, geen declarabiliteit. Je rolde vaak van het een in het ander bij zo'n bedrijf, omdat je er toch was. Ik ben niet altijd even gelukkig met de beleidsmatige, procedurele aanpak van 'arbo'. Er wordt zoveel bedacht en ontwikkeld, maar wat gebeurt er concreet op de werkvloer? Volgens mij is die balans een beetje scheef.</p>

<p>Heel Nederland moet aan het noodpakket, maar helaas zijn er nog te weinig zoals ik. Mensen die de adviezen van onze rampendeskundigen, met minister Guusje als aanvoerder, serieus nemen. Onbegrijpelijk vind ik dat. Mijn grootvader had in 1953 op het dak van zijn ondergelopen boerderij maar wat graag een waxinelichtje gehad, en waterdicht verpakte lucifers om het aan te steken natuurlijk. Overigens wel goed oppassen voor brand. Het is onplezierig als het enige deel van je huis dat nog boven water uitsteekt, afbrandt terwijl je erop zit. Een brandblusser zit er namelijk niet in, in dat noodpakket. Een reddingsvest ook niet, of een rubberboot, of een gasmasker. </p>

<p>En misschien op het eerste gezicht wel te veel. Alleen al op het feestcongres waar Heerhugowaard in de bloemen werd gezet waren er wel veertig workshops waarbij, soms ernstig en soms met plezier, evenveel verschillende thema's onder de aandacht werden gebracht. Iedereen blij en tevreden. Maar wel heel veel! En ik kwam in mijn eentje al met zo'n tachtig nieuwe suggesties! Preventie? Er kan en moet zoveel! Die arme leidinggevenden en managers! Slaat hen de schrik niet om het hart als ze merken dat hun preventiemedewerkers weer een bak vol ideeen en frisse energie over hen uit gaan storten? Er moet wat met verzuim, met de RI&E, met de werknemerstevredenheid, met de motivatie, met de veiligheid, en graag over alles een meting en daarna een plan voor de uitvoering op de werkvloer… ja hallo, mogen we ook nog aan het werk?</p>