Werken aan de vitaliteit van mensen loont, dus ga aan de slag
Steeds meer organisaties geloven dat werken aan de vitaliteit van hun mensen loont. Er komt een punt waarop dit zelfs onontkoombaar wordt. Laten we daar met zijn allen aan werken.

Steeds meer organisaties geloven dat werken aan de vitaliteit van hun mensen loont. Er komt een punt waarop dit zelfs onontkoombaar wordt. Laten we daar met zijn allen aan werken.

Net als risicomanagement ligt het gangbare veiligheidsmanagement onder vuur. Beide richten zich op incidenten, waarbij we zoeken naar dé ultieme oorzaak, vaak in de vorm van één persoon. Het gevolg? Aanvullende protocollen en regels. Werkt dit eigenlijk wel in de dynamische, complexe context van de meeste organisaties? Dit vraagt Martin van Staveren, expert op het gebied van anders omgaan met risico's, zich regelmatig af.

Arbeidshygiënist en hoger veiligheidskundige Tamara Onos heeft een nieuw boek afgeleverd. Niet over veilig en gezond werken, zoals je misschien denkt. Of … toch wel. Want in haar nieuwe thriller Isolatie komt de risico-inventarisatie en -evaluatie oftewel de RI&E al in de derde alinea voorbij.

Wat doe je als arboprofessional wanneer medewerkers gevaarlijk werken? Natuurlijk kun je de Arbowet erbij pakken en dreigen met de Arbeidsinspectie. Maar Annemarie Timmermans stelt iets anders voor.

Bij verreweg de meeste grote bedrijven zijn de richtlijnen en procedures rond veilig werken meer dan op orde. Toch nemen ze daar vaak geen genoegen meer mee. Ze zien namelijk dat het bij veiligheid vooral aankomt op iets wat zich niet in papierwerk laat vangen: menselijk gedrag.

Het arbo-onderwijs en het beroep arboprofessional zijn in beweging. Er ontstaan zelfs nieuwe arboberoepen, zoals de praktijkondersteuner bedrijfsarts (POB) en de arbeids- en gezondheidspsycholoog. Waar komen die vandaan? Een gesprek met Erik Noordik, senior opleider bij de NSPOH.

Deze keer een 'gewoon' arbeidsongeval waarvan je zou denken dat de aansprakelijkheid van de werkgever evident is. Maar de familierelatie tussen de werkgever en werknemer bemoeilijkt de zaak. De werkgever vindt een niet voor de hand liggende oplossing.

De kans op een coronapiek in de herfst is "reëel". Daarop moeten bedrijven zich voorbereiden. En hoewel de zomerpiek achter ons ligt, moeten we ons ook nu blijven inspannen om besmettingen op de werkplek te voorkomen.

In de Volkskrant las ik onlangs dat in Heerlen een vernieuwd mijnmuseum is geopend. De kop boven het verhaal was veelzeggend: 'Stoere kompels én ellende belicht'. Gelukkig, de mijnen zijn gesloten. Maar bovengronds blijft er nog veel te doen. Niet meer door mij: na ruim 20 jaar is dit mijn laatste column.

Hou toch op met schatten en meten van alle gevaarlijke stoffen op het werk. Verleg in plaats daarvan de focus naar de echte boosdoeners. Daarvoor pleitte Wim van Alphen in een eerder artikel. In dit tweede deel legt hij uit hoe zo'n pragmatische aanpak er in de praktijk uit kan zien.
