artikel

Rugklachten door het werk?

Veilig werken

Het Bureau Beroepsziekten van het FNV stelt vast dat de kans op een relatie tussen het werk en de rugklachten 44 procent is. Het Bureau vindt daarom dat de werkgever zijn zorgverplichting onvoldoende is nagekomen en eist namens de werknemer zowel materiele als immateriele schadevergoeding.

 

De (verzekeraar van) de werkgever wijst dit wegens verjaring af. Maar de kantonrechter verwerpt dit.

In beroep stelt het hof vast dat uit het medisch dossier blijkt dat de werknemer voor 31 augustus 1999 al enkele malen zijn huisarts heeft bezocht wegens lage rugklachten en daarvoor medische hulp heeft gekregen in de vorm van medicatie en fysiotherapie.

 

Verder is hij zowel in 1991 als in 1994 arbeidsongeschikt geweest wegens rugklachten. Dit alles acht het hof voldoende om aan te nemen dat de werknemer al voor 1999 bekend was met de schade en de daarvoor aansprakelijke persoon. Maar zijn klachten waren voor die datum zo incidenteel en van voorbijgaande aard dat hij niet hoefde te verwachten dat die klachten van blijvende aard zouden zijn.

 

Van belang is dat de werknemer zich pas zes jaar later, in 2001, weer ziek heeft gemeld. Het verjaringsberoep van de werkgever is daarom door de kantonrechter terecht verworpen.

De vraag is vervolgens of er een causaal verband bestaat tussen de schade en de werkzaamheden. Dat is volgens het hof nog niet het geval.

 

De werknemer is wel literatuur tegengekomen waarin er een verband wordt gelegd tussen rugbelastend werk en lage rugklachten in het algemeen. Maar dat is onvoldoende. Daarom is het hof van oordeel, dat de opdracht van de kantonrechter aan de werknemer om nader bewijs te leveren terecht is gegeven. Daarbij zal eerst moeten worden nagegaan wat voor werk de man precies deed bij de werkgever.

 

Wilt u meer jurisprudentie? Lees Vakblad Arbo>>

Reageer op dit artikel