blog

Wist ik veel.

Mijn werkgever heeft mij door de jaren heen een lesje geleerd. Op een gegeven moment weet je niet beter en zoekt je hand automatisch een leuning bij het bestijgen of afdalen van een trap. Nooit met losse handen; stel je voor je flikkert naar beneden. Nek aan diggelen. Hartstikke dood. Best jammer.

Zo werden er ook altijd gele slierten opgehangen en bordjes geplaatst als er werk in uitvoering was. Echt werk, uitgevoerd door mannen met een stoere kop en een helm op het hoofd. Iedereen die in de buurt kwam werd aangesproken: ‘Voor uw en onze veiligheid is het beter als u even omloopt’.

Maar nu werk ik daar niet meer. Onze wegen zijn gescheiden. En dan is het schrikken als je elders vertoeft. Dan blijkt dat het helemaal geen probleem hoeft te zijn om zonder enige waarschuwing een kar met enorme glasplaten op de gang te laten staan. Midden op de dag. Je kunt er toch omheen lopen? Wat is er mis?

Het was begin juli dit jaar en vroeg in de ochtend. Vanwege de vakantieperiode werd er flink verbouwd in het kantoor. Men had een enorme container voor de ingang geparkeerd. Geen lint, geen bordje, geen waarschuwingsmannetje.

Rauwdouwers liepen af en aan richting de vergaarbak, met oude stalen buizen en pijpen die hun nut klaarblijkelijk hadden bewezen. Bij binnenkomst kon ik nog net op tijd bukken, anders had ik zonder enige twijfel een nare bult opgelopen. Of een gapend gat, zo net boven de linker wenkbrauw.

Jasses.

De werkman bood gelukkig keurig en op voor hem bekende wijze zijn excuses aan. ‘Hee eikel, kijk dan ook uit’.

Conclusie: zijn werk verdient echt een lintje!

Reageer op dit artikel