blog

Ook op vakantie doet arbo wonderen

Veilig werken

Dat begon al bij ons vertrek. Een simpele projectplanning levert precies op wat je in moet pakken voor twee weken Italie. En ik heb de lasten keurig verdeeld, op weg naar de auto: ik twee keer lopen met 25 kilo, mijn vrouw een keer met 15 kilo, Tommie met de zak aardappels en Annie, de schat, droeg alleen de sinaasappel die ze al half in haar mondje had. En natuurlijk hadden we pro-actief geplast, maar we waren nog geen uur onderweg of Tommie zei dattie weer en zo nodig moest. Ik meteen attent, want dat past niet in de systematische aanpak: twee uur rijden en dan plassen en een onsje herstelvermogen inzetten. Maar hoe leg je dat uit aan een knul van tien jaar?

 Mijn vrouw zei dattie niet moest zeuren, dus moest ik even corrigeren: het gaat om positieve feedback. Toen beloofde ze hem een ijsje als hij het nog een uur zou kunnen houden. Maar dat klopt ook eigenlijk niet. Je moet inspelen op hun ambities. Dus vroeg ik wat  Tommie later wilde worden, dat bleek een grote jongen te zijn en daarom beloofde ik hem een centimeter groei en daar werd hij echt rustig en gelukkig van.

 

Vanwege het belang van de continuiteit reden we eerst als een streep naar Munchen, zodat we maar een koerswijziging nodig hadden om op onze eindbestemming aan te komen. Te veel verandering geeft immers onzekerheid en weerstand. Eenmaal in Italie aangekomen was het niet moeilijk om de energiebronnen te  vinden: die zijn daar overal. De zon, de zee, de natuur, de lachende mensen, dat heerlijke eten, enfin je snapt wel dat we elke dag even een brainstormsessie nodig hadden om uit al dat moois te kiezen. Tommie, die twee dagen niet had geplast in de hoop een hele, hele grote jongen te worden, verdween naar het toilet en ja hoor, toen hij terug kwam zwemmen was hij werkelijk gegroeid! Uiteraard waren er verschillen in belangen en visies tijdens onze sessies: Tom koos voor de zee, Annie voor veel ijsjes, mijn vrouw koos voor wandelen door pittoreske straatjes en enfin, je snapt het, ik koos voor de adviesrol en zo kreeg ieder zijn zin.

 

De eerste dag gaf meteen een prachtig leerproces. Tommie werd gered door de kustwacht, Annie was heel blij toen we haar uit het lokale hospitaaltje ophaalden en mijn vrouw werd keurig op tijd teruggebracht door een hele aardige man die Mario heette. De tweede dag kozen we daarom voor appreciatieve inquiry, je weet wel, sturen op ieders sterke punten en ambities. Wonderwel gelukt! Tommie en Annie waren wijzer geworden en kozen ieder voor een halve dag zee en strand en alleen ‘s middags ijsjes en mijn vrouw beperkte zich tot de avond voor haar stadswandeling. Keurige jongen die Mario! Omdat iedereen zijn herstelvermogen op ‘aan’ had staan was de accu na een week al weer vol en begon de volgende fase: ontwikkeling!

 

Gaming is daartoe de beste weg. Spelend en waarderend leren, wat wil je nog meer? Grandioos! En nu zijn we alweer thuis. Althans, ik. Missie geslaagd! Mijn kinderen hebben gekozen voor een verdere loopbaan in Disneyworld en mijn vrouw is nog in Italie voor haar cursus Italiaans bij Mario. Ik heb dus nog meer tijd voor u dan voor mijn vakantie.

Waarmee kan ik u van dienst zijn?

Reageer op dit artikel