blog

Zelfdenkende preventiemedewerkers

Veilig werken

Ik weet dat de Arbeidsinspectie nogal huilerig is over de branche-RI&E ’s. De branche-RI&E ‘s mochten alleen maar worden getoetst op de mate waarin ze eventueel niet voldoen aan de wettelijke regels. Dat is wel iets, maar niet veel. Er is er geen een die getoetst is op draagvlak, werkzaamheid, daadkracht en ambitie.

 

Ooit schreef ik een stukje, de RI&E als betaalde belediging, waarin ik pleitte voor een verandering in opzet. Inventariseer eerst wat leiding en medewerkers als pijnpunten ervaren en wat ze nodig hebben om goed te kunnen werken. En stem daar de RI&E op af. Dat staat wel ver af van de kleine enquete onder leidinggevenden over arbeidsrisico’s die ik tegenwoordig bij een aantal grote bedrijven tegenkom.

 

Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat volgens mijn jaarlijks onderzoek naar trends in arboland de waardering voor branche-RI&E ‘s daalt. Maar dat geldt nog meer voor de MTO’s en de WAI. Beiden zijn onder de maat voor zelfdenkende preventiemedewerkers.

 

Bij de MTO’s blijkt dat er nauwelijks verschil in uitslag is tussen de beste en de gemiddelde werkgevers. Elke professional weet dat die verschillen in werkelijkheid groot (en hoopgevend) zijn. Maar als een MTO dat niet kan meten, worden simpelweg de verkeerde vragen gesteld.

 

Nog erger is het met de WAI. Te vaak hoor ik over de sterke validiteit en over een keurmerk. Maar als je besluit tot zelfdenkendheid, merk je dat het op een simpele manier veel beter kan. De WAI vraagt naar leeftijd, fysieke en mentale belasting, naar een eventuele inschatting van een dalend werkvermogen en naar de aanwezigheid van ziekte en verzuim.

 

Waaruit bestaat dan die validiteit? De betekenis is: als je invult dat het er treurig voor je uitziet, ziet het er zeer waarschijnlijk treurig voor je uit. Eigenlijk opzienbarend dat er geen sprake is van 100% validiteit.

 

Waar een bedrijf aan zou kunnen werken, komt er niet uit. Dan is de ‘werkscan’ van de arbeidsdeskundigen al beter. Daarin zijn tenminste vragen opgenomen die richting kunnen geven aan een individueel verbeterplan. Maar wat ik mis zijn simpele vragen en antwoorden waarmee ook een bedrijf te weten komt met welk beleid het werkvermogen te verbeteren is.

 

Metingen die duiden op hoe goed of slecht het erbij staat zijn (steeds opvallender) een betaalde belediging. Ze horen aanvulling te krijgen van metingen ten behoeve van verbeterkracht en verbeterrichting. Preventiemedewerkers die daar zelfdenkend verbeteringen in aanbrengen bewijzen niet alleen hun bedrijf maar ook hun eigen positie een grote dienst. Denk eens mee op arbo-online.nl… Ik zal daar een voorzet doen.

Reageer op dit artikel