blog

Tijd voor gevaar

Veilig werken

Nu in dit perfect georganiseerde land de arbeidsveiligheid op een zo hoog niveau ligt, dat bedrijfsongevallen nauwelijks meer voorkomen en werknemers zoveel meer levensverwachting hebben dat de AOW leeftijd gemakkelijk naar 67 kan, zou je bijna denken dat al het risico uit ons leven is verbannen. Niets is echter minder waar!

Tijd voor gevaar

Want  eenmaal per jaar wordt de veilige werkomgeving verlaten, worden persoonlijke veiligheidsmiddelen als helmen, adembescherming en veiligheidsschoenen in de kast gegooid  en wordt bewust het gevaar opgezocht. Dan begeven honderdduizenden zich in drommen richting meer of minder vreemde oorden om zich bloot te stellen aan ultraviolette straling, verdrinkingsgevaar of vallen van hoogte. Om nog maar te zwijgen over dreigende inboorlingen in de diepe oerwouden van Irian Djaja, de steppen van Mali of de buitenwijken van Marseille.
Als zelfmoordzuchtige Lemmingen stromen talloze landgenoten richting exotische oorden waar zij de gevaren, bedreigingen en risico’s niet van kennen. Zo gewend aan een veilige omgeving, kunnen zij zich niet voorstellen welke gruwelen hen te wachten kunnen staan. En niet alleen de bestemming vormt een reele bedreiging. Ook de weg ernaartoe is bezaaid met loerend gevaar.
Prijsbrekende luchtvaartmaatschappijen bezuinigen tot op de laatste druppel kerosine om vakantiegangers voor een grijpstuiver te vervoeren naar tropische toeristencomplexen. Touringcars met chemisch toilet en Oost-Europese chauffeurs rijden met halfcomateuze jongeren non- stop af en aan naar de Costa del Sol. Brave gezinnen wier gezinshoofd na een jaar pendelen tussen Zoetermeer en Den Haag nu in een ruk naar Zuid Frankrijk rijdt, ontdekken pas te laat dat pappa lijdt aan slaap- apneu en al een half uur voor de kettingbotsing bij Macon met ingeschakelde cruise control had zitten dommelen.
De reden van dit alles is op macropsychologisch niveau prima te verklaren: Het menselijk systeem van de “jagers en verzamelaars” die we zijn, heeft een reele en fysieke risicodreiging nodig om zo nu en dan adrenaline te kunnen omzetten in vlucht-of-vechtgedrag. Door het jaar heen worden we echter wel bedreigd door werkstress, dreigende werkeloosheid en hypotheekschulden, maar niet door fysieke gevaren. De adrenaline die we produceren zoekt een logische oorsprong. Hiertoe kan een voetbaltoernooi dienen, een handtastelijke burenruzie of, jawel, vakantie.
Dit merk je ook aan de verhalen achteraf. Die beschrijven nauwelijks de achtereenvolgende dagen van luieren, lezen en liefhebben maar wel de hachelijkheden op de Autobahn, in de Sierra Nevada of bij de Oergoezen. En daarvoor geldt de Arbo-wet niet.
Kortom, het is nu geen tijd om over arbeidsveiligheid te schrijven, het is tijd voor vakantie. Om dan na de doorstane ontberingen en uitspattingen de draad weer op te pakken. Met de overlevenden.

Reageer op dit artikel