blog

De nooduitgang?

Veilig werken

Onlangs stond in de krant dat een kunstwerk van meer dan 40 jaar oud zal worden geruimd. Het moet wijken voor een nieuwe zijstraat. De maker noemde zijn kunstwerk De Nooduitgang.

De nooduitgang?

Het betonnen gevaarte, gebouwd door de internationaal werkende beeldhouwer Jan van Munster staat – nog wel – op de Coolsingel te Rotterdam tussen het stadhuis en het oude hoofdpostkantoor. De twee enorme granietblokken maskeren het noodluik en de luchtinstallatie van een atoomschuilkelder. Die werd in de vijftiger jaren tijdens de koude oorlog aangelegd om het stadsbestuur en de telefooncentrale een veilig onderkomen te bieden in tijden van oorlog. De kunstenaar zelf heeft met het verwijderen van zijn werk, door hem ‘De Nooduitgang’ genoemd, geen enkel probleem. Het verkeert in slechte staat.

Nooduitgang

Het verhaal deed me denken aan de boete van 2.700 euro die een inspecteur van de Inspectie SZW onlangs heeft uitgedeeld aan een werkgever omdat enkele dozen en een bureaustoel vlakbij de nooduitgang de vluchtweg versperden. De werkgever vond de boete onterecht en maakte bezwaar. Een van de werknemers had de – verrijdbare – stoel en de dozen even op die foute plek neergezet zodat de nooduitgang slechts korte tijd was geblokkeerd. Dat was een eenmalige foute beslissing van die werknemer en moest in de visie van de werkgever worden gezien als een bijzondere omstandigheid die zich anders nooit voor zal doen. Maar de minister hield voet bij stuk en de boete bleef gehandhaafd.

Evacueren

Volgens de arbowetgeving moet de werkgever zorgen voor doeltreffende maatregelen opdat werknemers en andere aanwezige personen snel en veilig via de kortste weg kunnen evacueren. Aantal, plaats en afmetingen van de vluchtwegen en nooduitgangen zijn afhankelijk van het gebruik en het aantal aanwezige personen. Verder moeten vluchtwegen vrij zijn van obstakels, onbelemmerd bruikbaar zijn, in de juiste richting draaien – de richting van de vluchtroute – en mogen ze in principe niet zijn afgesloten. Maar dat wist u natuurlijk al lang. En anders leest u het Arbobesluit er nog maar eens op na.

Draaideur

Dit alles schoot me wel door het hoofd toen ik naar de Brabanthallen in Den Bosch ging om de beurs ‘Veilig werkt beter’ te bezoeken. Omdat mijn actieradius wat het lopen betreft wat kleiner is geworden, had ik die dag mijn opvouwbare scootmobiel meegenomen. Handig mee te nemen in de auto en nuttig om op zo’n dag te gebruiken. Maar je kon de hallen alleen in via een draaideur en het ding kan niet door een draaideur. Aan weerszijden zaten drie dubbele glazen nooddeuren. Allemaal op slot. Gelukkig kwam er een dame naar buiten die de beveiliging belde om een van de deuren te openen. Enfin, dat duurde bijna een kwartier. Die ik in de kou en tussen de verstokte rokers door mocht brengen. Ik dacht onderhand aan een lied van Het Goede Doel: ‘Waahaar, waar is hier de nooduitgang’. Of in mijn situatie beter: de noodingang.

Noot: De voorziening was op zich in orde: de deuren waren elk afzonderlijk te openen met een sleutel. Bij een calamiteit vindt gezamenlijke ontgrendeling plaats. En op de terugweg werd ik als een vorst door een van de beveiligers uitgeleide gedaan.

Rob Poort | Bureaupoort.nl

Reageer op dit artikel