blog

Trapleuning

Veilig werken

Onze buurvrouw van middelbare leeftijd leeft een teruggetrokken bestaan. Dat is uiteraard haar goed recht. Zij heeft niet veel aandacht nodig.

Trapleuning

Ze heeft haar huis, haar onkruid en haar ramenwisser en daar heeft ze voldoende aan. Zo schijnt.
In hetzelfde huis woont ook de buurman. Een man van onbesproken gedrag. Hij komt en hij gaat. Hij gaat trouwens veel en komt dan pas na een paar dagen weer terug. Hij heeft namelijk een heel belangrijke baan. Aan die baan ontleent hij zich een statige, vrome lichaamshouding, waarbij de kin enigszins verheven is. Daardoor neemt hij niet veel waar van wat ons op aarde zoal bezighoudt.

Problemen zelf oplossen

Hij is dus veel van huis, waardoor de buurvrouw het rijk alleen heeft en mogelijk voorkomende problemen dan ook zelf moet zien op te lossen. Bijvoorbeeld als zij op een mooie zomermiddag met stofzuiger en al van de trap af lazert. Zo mooi, helemaal van de bovenste trede. Een heel eind dus.
Hoppetee.

De trapleuning zit niet voor niets op handhoogte, ik blijf het zeggen

Op ietwat gladde sokjes de trap afdalen met de stofzuiger in de ene en de slang in de andere hand, dat is niet handig. De trapleuning zit niet voor niets op handhoogte. Ik blijf het zeggen.
En tja, dan is buurman er dus niet.

Hulp vragen bij buren

Ik wist niet dat de buurvrouw naar beneden was gestuiterd en vond het dan ook vreemd dat zij als Quasimodo de straat over stak. Dat was ik niet van haar gewend. Was wel een geestige aanblik eigenlijk. Het viel me wel op dat haar rechterarm in een ongebruikelijke stand stond. Zo’n beetje driekwart gedraaid. Dat was het.
Ze verdween de tuin in van de andere buren om hulp te vragen. En die kreeg ze. Buurvrouw 2 heeft haar vervolgens in de auto gehesen. Ze is diezelfde dag nog geopereerd.

Toch een flinke kostenpost, zo’n nieuwe stofzuiger.

 

Jeroen Riemeijer | HR-consultant, voormalig columnist Volkskrant Banen

Reageer op dit artikel