artikel

De arbocatalogus bestaat al

Wetgeving

Ook op juridisch gebied zie ik niet onmiddellijk bezwaren om de derde stap uit de RI&E als arbocatalogus op te voeren. De herziene Arbowet stelt immers geen vormeisen aan die catalogus. De memorie van toelichting stelt zelfs expliciet dat de vormgeving de verantwoordelijkheid is van werkgevers en werknemers. Als zij een deel van een RI&E-instrument (op nationaal- of brancheniveau) of de RI&E (op ondernemingsniveau) willen labelen als arbocatalogus, zijn zij hierin dus vrij.

 

Hoeven werkgevers en werknemers op 1 januari 2007 dus geen enkele actie meer te ondernemen? Toch wel. In het publieke domein worden namelijk voorschriften geschrapt of aangepast. Zo hoeven werkgevers geen arbeidsomstandighedenspreekuur meer in te stellen en mag een werkgever zelf als preventiemedewerker optreden als hij niet meer dan 25 werknemers in dienst heeft (was 15 werknemers). De RI&E-instrumenten moeten dus worden geactualiseerd.

 

Houd er verder rekening mee dat de arbocatalogus anders getoetst gaat worden dan de RI&E. De afgelopen jaren wilde de Arbeidsinspectie de RI&E-instrumenten juist niet formeel beoordelen. In het nieuwe publiekprivate stelsel toetst de overheid de catalogus wel. En ook de Arbeidsinspectie moet haar weg zoeken als ze de catalogus gebruikt als referentie bij de handhaving. Daar zullen alle partijen dus ervaring mee moeten opdoen.

 

Het hele dossier over de nieuwe Arbowet is na te lezen op onder meer:

 

www.overheid.nl / publicatienummer 30552

 

www.ser.nl

 

ARBOCATALOGUS

 

In het nieuwe publiekprivate stelsel is een arbocatalogus ‘een richtinggevend, praktisch en toegankelijk hulpmiddel, dat mogelijkheden aanreikt om aan de doelvoorschriften te voldoen en dat de afspraken weergeeft die werkgevers en werknemers hierover samen hebben gemaakt’.

 

De kenmerken van de arbocatalogus worden geschetst in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel tot wijziging van de Arbowet 1998 en in brieven aan de Tweede Kamer. De acht meest prominente kenmerken worden hier besproken (waarbij de vormeis, de marginale toetsing door de overheid en de catalogus als referentie voor handhaving slechts beknopt aan de orde komen). Dit als onderbouwing van het idee dat delen van het RI&E-instrument beschouwd kunnen worden als arbocatalogus. Goed nieuws dus voor ondernemingen: er bestaat immers behoefte aan praktische en logisch op elkaar aansluitende hulpmiddelen, niet aan een uitbreiding van het arsenaal.

 

 

Reageer op dit artikel