blog

Arbo in tijden van crisis

Wetgeving

Een combinatie van kettingreactie en massahysterie die is gevolgd op de ontdekking dat we met z’n allen gigantisch worden opgelicht. De gevolgen zijn nu voelbaar: nadat eerst alles is gedaan om de oudere en de zieke werknemer voor de arbeidsmarkt te bewaren door de pensioenen naar achteren te schuiven en de WAO af te breken stort nu de arbeidsmarkt in, waardoor jonge werkkrachten op straat komen te staan en de oudjes niet weg kunnen.

 

Deze ontwikkeling heeft zo zijn gevolgen. Zo is er een staatssecretaris van Defensie die grijnzend als de Joker uit Batman in zijn handen wrijft omdat hij verwacht dat het personeelstekort bij het leger nu wel door de werkeloosheid zal worden opgelost. In Amerika werkt het ook zo: de allerarmsten gaan voor een opleiding en karige soldij  het leger in, hopend  hun diensttijd te overleven. Ook wordt er overwogen om juist nu grote infrastructurele werken aan te pakken, waar de overheid eerder geen geld voor had. Dit doet mij denken aan de jaren dertig van de vorige eeuw, toen tienduizenden werkelozen werden ingezet voor de afsluitdijk.

 

Op de site van SZW is minister Donner te bewonderen, die in een ruim artikel aangeeft waar hij voor staat in deze crisis. Werktijdverkorting en verruiming van het ontslagrecht moeten het de werkgever gemakkelijker maken. De last wordt vooral bij de werknemer gelegd, die flexibel moet worden en zich moet laten omscholen. Voor veel werknemers aan de onderkant van de markt zal dat een moeilijke klus worden: waar scholing vroeger al moeilijk was zal omscholing helemaal een probleem worden.
Terwijl links en rechts werknemers worden ontslagen blijft de fixatie op het tewerkstellen van oudjes, wia’-ers en wajong’-ers op volle kracht aanwezig. Een vreemde logica, om nog steeds alles te doen om mensen op een slinkende arbeidsmarkt te duwen.

 

Waar ik mij het meeste zorgen over maak is het laatste paragraafje: “Veilig Werken”.
Ik citeer:
“Nederlandse bedrijven doen het internationaal gezien niet slecht op het gebied van veiligheid op de werkvloer. Verdere verbetering moet vooral van de bedrijven en branches zelf komen. De nieuwe Arbowet, die per 2007 is ingegaan, geeft daarom ook meer ruimte aan bedrijven en sociale partners om zelf invulling te geven aan verantwoord arbobeleid.”

 

Nee dus. Immers, het gaat nog lang niet goed in de bouw en bij andere riskante bedrijfstakken en het aantal arbocatalogi blijft ver achter bij de verwachting (van het ministerie). Ondertussen zetten steeds meer bedrijven alles op alles om het hoofd boven water te houden. Dat hierbij de zorg voor een veilige en gezonde werkplek in gedrang  zal komen is te verwachten. Dat de Arbeidsinspectie streng zal optreden als bedrijven hun verantwoordelijkheid niet nemen is al lang gebleken geen effectief dreigement te zijn.

Reageer op dit artikel