blog

Wie trekt de kar?

Wetgeving

Auteur: Rob Poort

 

Of anders gezegd: mensen zijn domme wezens, letten niet goed op, zijn ook nog eens ongeinteresseerd en daardoor zouden er branden ontstaan. Er zullen best een paar medeburgers aan deze criteria voldoen, maar ik denk dat de meeste normale burgers echt geen zin hebben in de rompslomp die het gevolg is van het afbranden van je eigen have en goed. Waarbij je nog moet bedenken dat bij opzet de verzekering de schade echt niet altijd dekt!

 

Die campagne van Brandpreventje is dus al weer een aantal jaartjes geleden. Maar tot mijn stomme verbazing las ik een tijdje terug dat het gedrag van werknemers centraal moet staan bij het verbeteren van de arbeidsveiligheid. Tenminste, dat was de belangrijkste conclusie van de FME-Benchmark Arbo en Verzuim 2008.

 

Uit dit onderzoek bleek dat ruim 40 procent van de werknemers onvoldoende verantwoordelijkheid neemt voor veilig werken. Terwijl ze zich wel bewust zijn van het belang daarvan. Dat zou volgens de onderzoeker een veronachtzaamd aspect zijn en daarom wordt voorgesteld om verantwoordelijk gedrag te bevorderen door een sectorspecifieke opleiding ‘Gedrag en Cultuur’. Maar ook de Arbeidsinspectie zou zich meer moeten gaan richten op het gedrag van werknemers. Aldus de beleidsadviseur van FME-CWM. Hij wil dan ook deze kwestie aan de orde stellen door een grote publiciteitscampagne.  

 

Een campagne die samen met de overheid gevoerd moet gaan worden. Maar ik vraag me af waar dan precies de verantwoordelijkheid ligt voor de veiligheid op het werk. Ligt die bij de overheid? Ook het FME heeft jarenlang tegen die vermaledijde arbowetgeving geschopt. Te veel regels, te veel controle. Laat het aan de sector over en dan gaat het veel beter, zo hoorden we alom. En nu is het zover: de verantwoordelijkheid is gelegd waar die hoort en nu komt de roep om een gezamenlijke publiciteitscampagne. Die natuurlijk alleen bedoeld is om de kosten voor de sector te drukken! Daarmee ontkent de sector haar eigen verantwoordelijkheid en dat baart mij toch wel zorgen.

 

Maar veel bezorgder ben ik over de vermeende mentaliteit van de werknemer die uit het onderzoek spreekt. Daaruit komt naar voren dat de werknemer niet genegen is voor zijn eigen veiligheid te zorgen. Alsof een werknemer welbewust aanstuurt op een ongeval. Daarmee wordt volledig voorbijgegaan aan de cruciale rol van de werkgever als het gaat om veilig werken.

 

Van de werkgever wordt immers verwacht dat hij het voortouw neemt om te zorgen voor veilige arbeidsomstandigheden. In al hun facetten. Dus dat hij zorgt voor de juiste middelen, maatregelen, voorschriften en instructies. Gezien de vele rechterlijke uitspraken en bestuurlijke boetes laat dat nog veel te wensen over. Inderdaad: ook van de werknemer mag je verwachten dat hij zich veilig gedraagt. Maar de randvoorwaarden mogen dan wel van de werkgever worden verlangd.

 

Rob Poort is jurist en veiligheidskundige bij Bureau Poort.

Reageren? www.bureaupoort.nl

Reageer op dit artikel