blog

Opleiding in arbo

Wetgeving

Gewoon omdat je als gemiddelde burger de weg niet kent in alle wetten, regelingen en jurisprudentie die te maken hebben met jouw zaak. Voor de meeste burgers is een beperkte kennis van het recht overigens niet zo’n bezwaar: als je een beetje behoorlijk bent opgevoed en jezelf netjes gedraagt, zul je niet gauw met de obscure details van de wet in aanraking komen. Hooguit koop je eens per jaar een belastinggids om te ervaren dat er steeds minder aftrekposten zijn.

Opleiding in arbo

 

Voorgaand verhaal kent twee uitzonderingen: de Wegenverkeerswet en de Arbeidsomstandighedenwet. Onze eerste confrontatie met de wegenverkeerswet is wanneer we met mamma of pappa naar school lopen en worden gewezen op het gevaar van auto’s en de regels van de weg. Links kijken, rechts kijken, weer links. Veilig? Dan pas oversteken. Zijn we wat groter dan krijgen we verkeersles en een mooi diploma en weer wat later is het tijd voor een of ander rijbewijs. Op die manier zorgen we ervoor dat het aantal verkeersslachtoffers door pure onwetendheid niet nog hoger wordt.

 

Met de Arbo-wet is het wat slechter gesteld: ondanks dat de overheid het onderwijs zo goed mogelijk inricht om de jeugd voor te bereiden op een baan, een job, een loopbaan of een carriere wordt er tijdens de schooltijd maar weinig aandacht besteed aan de rechten en plichten van de werknemer, die ze in de toekomst immers zullen zijn. Bij praktijkgericht onderwijs krijgt praktische veiligheid doorgaans genoeg aandacht, maar de kennismaking met het begrip Arbo vindt meestal pas plaats bij de eerste baas, vaak met betrekking tot ziekteverzuim en “dingen die niet mogen van de Arbo”.

Nou heeft elke baas de verplichting om zijn werknemer voldoende in te lichten over “Arbo”. Dat zal meestal wel lukken als het om veiligheid gaat, die direct betrekking heeft op de taak van de nieuwe medewerker. Vaak gebeurt dit door de directe chef, gelijk met de werkinstructies, of er zijn toolbox meetings onder leiding van de preventiemedewerker, arbo- coordinator of een huurling van de arbodienst. Het komt echter nog te weinig voor, dat bazen hun medewerkers ook volledig inlichten over de eisen, die de wet aan de werkplek en de werkgever stelt, om nog maar te zwijgen over de rechten van de werknemer.

Zelfs leden van de ondernemingsraad, die toch bij uitstek moeten kunnen praten over arbo- zaken, komen vaak kennis of inzicht tekort. En artikel 8 van de Arbowet is daar ook niet helemaal duidelijk over: De werkgever moet er namelijk voor zorgen, dat aan de werknemers “doeltreffend en aan hun onderscheiden taken aangepast onderricht wordt verstrekt met betrekking tot de arbeidsomstandigheden”. Een ruim begrip dat smal kan worden ingevuld!

Als veiligheidskundige bij een vooraanstaande universiteit heb ik de prettige taak om eerstejaars studenten een middag lang college te geven over veiligheid voordat ze op een laboratorium worden losgelaten. Een deel van het verhaal gaat dan tevens over de arbo- wetgeving, in de hoop dat ze over een paar jaar beter zullen omgaan met hun rechten als werknemer en de plichten als manager. Jammer genoeg vindt dit nog niet overal plaats binnen het wetenschappelijk onderwijs, dus voor de bovenlaag van het toekomstig management. Daarom pleit ik er voor om meer kennis over de arbo- wetgeving in het lager, middelbaar en hoger beroepsonderwijs en zelfs in het wetenschappelijk onderwijs op te nemen.

 

Arthur Mac Gillavry is als medewerker verbonden aan de TU Delft. Daarnaast schrijft hij freelance voor verschillende publicaties van Kluwer.

Reageer op dit artikel