Gevaarlijke situaties in kaart
<p>De werkneemster werkte als thuishulp en verrichtte werkzaamheden bij mensen thuis. Zij fietste van de ene client naar de andere. De werkgever beschouwde de tijd die ze daarvoor op het stalen ros zat als werktijd die hij uitbetaalde. Als de vrouw tijdens werktijd op de openbare weg valt, vordert zij in eerste instantie een schadevergoeding van de werkgever op basis van artikel 658 boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (7:658 BW). Daarnaast meent zij dat de werkgever in het kader van goed werkgeverschap verplicht is de schade te vergoeden, volgens artikel 611 boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (7:611 BW).</p>
<p>Uit onderzoek blijkt dat de lasser per ongeluk op een drukopnemer in de tank is getrapt. Daardoor sprong er een klep open en stroomde koolzuur onder druk van 2,3 bar de tank in. Daarnaast constateert de Arbeidsinspectie dat de melkfabriek heeft nagelaten om essentiele veiligheidsmaatregelen te nemen.</p>
<p>Nederland kan in Europa een gidsland worden door in te spelen op maatschappelijke veranderingen. Mensen willen tegenwoordig een risicoloze samenleving. Ze accepteren geen risico's meer. Wie naar de dokter gaat, eist genezing en dan liefst ook nog zonder bijwerkingen. Wie een levensgevaarlijke piste afskiet, neemt daarmee een groot risico - dat geeft hem een kick - maar die persoon rekent er wel op dat hij heelhuids beneden komt. De maatschappij hanteert een 'zero tolerance' op veiligheidsgebied. De wetgeving is hieraan nog niet volledig aangepast. De tendens is in ieder geval dat er altijd een schuldige of een verantwoordelijke gevonden moet worden. Dat geeft enige bevrediging, vooral als er sprake is van financiele genoegdoening. Tot het volgende ongeval.</p>
<p>Maar hoe kunnen werknemers worden geprikkeld om langer door te werken? Welke randvoorwaarden zijn daarvoor nodig? Het antwoord op deze vragen ontbreekt vooralsnog. Vandaar dat de Afdeling Sociale Geneeskunde van het EMGO-Instituut van het VU Medisch Centrum en arbodienst ArboNed gezamenlijk een onderzoek hebben gehouden naar factoren die een rol spelen bij het duurzaam inzetbaar houden van oudere werknemers. Hierbij ontvingen zij financiele steun via het Aladdin-programma van STECR.</p>
<p><i>Een uitzendkracht struikelt over een balk op de vloer van een metaalconstructiebedrijf. Zijn werkgever is aansprakelijk omdat hij niet aan zijn zorgplicht heeft voldaan.</i></p>
<p>In de historie van veiligheid en arbeidsomstandigheden vormt het einde van de negentiende eeuw een belangrijke periode. Vanwege de tentoonstelling en omdat de Arbeidsinspectie wordt opgericht. Een historische stap, ook al is het aantal inspecteurs, drie voor heel Nederland, dan nog bescheiden. De oprichting van de inspectie hangt nauw samen met de eerste sociale wetgeving die in die periode van kracht wordt. Die wetgeving moet een einde maken aan onmenselijk lange werktijden en grootschalige kinderarbeid. De overheid voert die wetgeving schoorvoetend in en veel burgers zijn van mening dat de overheid zich helemaal niet moet bemoeien met de omstandigheden waaronder wordt gewerkt.</p>
<p>De ongeveer zestig aanwezigen discussieerden over drie stellingen. De eerste luidde dat de markt behoefte heeft aan een multidisciplinaire adviseur. Stelling nummer twee hield in dat de markt behoefte heeft aan een, voor opdrachtgevers toegankelijk, deskundigennetwerk. Volgens de laatste stelling moeten werkgevers, werknemers en beroepsverenigingen samen <span class="NADRUK">slimme </span>praktijken gaan ontwikkelen, dat wil zeggen praktijken waarvan de efficientie en de effectiviteit zijn bewezen.</p>
<p>Je kunt je als arbodeskundige natuurlijk beperken tot het geven van tips om zonnebrand bij buiten verblijvende medewerkers te voorkomen. Maar hoe erg is het precies met de blootstelling aan UV-straling in Nederland? Deze site, onderdeel van het Milieu en Natuur Planbureau (MNP), biedt daarop een antwoord. In enkele webpagina's worden de achtergronden van het probleem geschetst, waaronder de toename van de UV-straling in Nederland en Europa in de laatste 25 jaar en de rol van het gat in de ozonlaag daarbij. Dat deze toename voor een groot aantal extra gevallen van huidkanker zorgt, spreekt voor zich. Ook daaraan wordt op de site aandacht besteed. Voor onze lezers die ook milieu in hun takenpakket hebben, heeft deze site nog meer te bieden. Het beleid ten aanzien van ozonlaagafbrekende stoffen en klimaatverandering komt ook aan de orde. Op een milieucompendium mag je dat natuurlijk ook verwachten. Voorlopig blijft de verhoogde UV-straling nog een probleem, zo is op de site te lezen: het gat in de ozonlaag neemt weliswaar niet verder toe, maar het herstel vergt nog wel vijftig jaar. Tot het eind van onze carriere kunnen we daarom nog uitgebreide smeer- en kledingadviezen aan onze medewerkers blijven geven.</p>