Dit jaar mocht ik genieten van een welverdiende vakantie op het prachtige, maar bloedhete Bonaire. Hoewel ik best kan afschakelen van werk, viel mij daar toch iets op. Namelijk dat mensen die buiten werken, iets doen wat wij in Nederland nog altijd verrassend lastig vinden: zich tegen de zon beschermen.
Hoge temperaturen spelen een grotere rol bij veiligheid dan veel organisaties beseffen. En vaak is er geen hitteplan om in te zetten op tropische dagen.
Laatst was ik op bezoek bij familie. Lekker op de koffie, een beetje kletsen over het werk. Toen het ging over mijn vak als veiligheidskundige en het uitvoeren van de RI&E, begon mijn nicht meteen te zuchten.
Een risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) wordt vaak gedaan als een proces waarin aandacht is voor de juiste uitvoering van een aantal logisch opeenvolgende stappen. Maar hoe zit het met de stappen voor en na de RI&E?
Naar aanleiding van een incident bij een verpakkingsinstallatie (dat gelukkig goed afliep), had ik een discussie met de teamleiders van de betreffende afdeling over leiderschap en veiligheid.
"Kan jij een RI&E voor ons opstellen?" is vaak de eerste vraag die ik hoor als ik ergens binnenkom. En eerlijk? Vroeger ging ik daar dan direct mee aan de slag. Inventariseren, analyseren en rapporteren.
Ongevallencijfers zeggen iets over veiligheid. Dat is gezond verstand. Immers, waar veel ongevallen gebeuren is het onveilig.
Een klein bedrijf sluit een prachtig contract: 3 jaar werk voor 2 medewerkers. Bestaanszekerheid. De relatie met de hoofdinlener bestaat al jaren, maar nu is er een tussenpersoon en valt alles onder één projectorganisatie. Aan de veiligheidskant verandert niets.
Eigenlijk dacht ik dat ik klaar was met het onderwerp 'nulvisie' of 'Vision Zero'. Alles wat erover gezegd moet worden, is gezegd en ik heb er eerlijk gezegd een hekel aan om mezelf te herhalen. Als je mijn mening wilt weten, google dan even.
Het eerste bord staat bij de ingang. Groot. Onontkoombaar. Op het bord prijkt een foto van een verdrietig kind. De tekst erbij is hard: "Mijn papa komt nooit meer thuis". Die zin snijdt door alle managementlagen heen.
