Alle artikelen over wetgeving

<b></b><p align="left"> </p>

<p align="left"><strong>Bezuinigd op schoonmaak</strong></p>

&nbsp;

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Volgens diverse mensen in het bedrijfsleven is er sprake van een 'roze plafond'. Dit begrip verwijst naar het bekende glazen plafond, dat aangeeft dat er beperkingen zijn voor specifiek vrouwen om in het bedrijfsleven de top te bereiken. Het begrip roze plafond spitst zich toe op soortgelijke beperkingen, maar dan voor seksueel anders geaarden.</p>

&nbsp;

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">De gezagvoerder stuurt een dag later een e-mailbericht waarin hij de werkgever meedeelt dat de piloot volgens andere bemanningsleden in een hotelbar in Hurghada verschillende seksistische en discriminerende opmerkingen heeft gemaakt, dat hij zijn rekening niet kon betalen en volgens eigen zeggen de hele nacht niet heeft geslapen. Verder zou hij aan boord van het vliegtuig de nodige stennis hebben gemaakt. </p>

&nbsp;

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Op 17 april laat de werkgever weten dat de werknemer ten onrechte niet op het werk is verschenen, ondanks de mededeling van de bedrijfsarts. Op verzoek van de gemachtigde van de werknemer stuurt de werkgever op 21 april alsnog de rapportage van de bedrijfsarts. Maar omdat de werknemer daarna alsnog niet op het werk verschijnt, stopt de werkgever de loonbetaling. De werknemer vordert in een kort geding doorbetaling van zijn salaris. </p>

Het werd gelukkig een spontaan en praktisch gesprek, zodat ik niet weer voor de duizendste keer het verhaal van het ontstaan van arbodiensten en de rol van de RI&E in Nederland hoefde toe te lichten. Nee, het werd voor de verandering een heel positief gesprek, vooral toen bleek dat wij (ons bureau) geregeld over onze oostgrens heenkijken als het gaat om voorbeelden, normeringen, branche-informatie, etc. Zoals gebruikelijk bij dit soort bezoekjes werd ons ook nog even gevraagd om een oordeel te vellen over haar eigen werkplek, driehoog voor aan de Oudezijds Voorburgwal. Mijn aanpak in dergelijke gevallen is meestal: "Hoe lang zit u al zo? En heeft u klachten?" - "Geen klachten, en u zit al zo lang op deze manier te werken? Unglaublich! Maar blijf dan vooral lekker zo zitten."

<p>Het werd gelukkig een spontaan en praktisch gesprek, zodat ik niet weer voor de duizendste keer het verhaal van het ontstaan van arbodiensten en de rol van de RI&E in Nederland hoefde toe te lichten. Nee, het werd voor de verandering een heel positief gesprek, vooral toen bleek dat wij (ons bureau) geregeld over onze oostgrens heenkijken als het gaat om voorbeelden, normeringen, branche-informatie, etc. Zoals gebruikelijk bij dit soort bezoekjes werd ons ook nog even gevraagd om een oordeel te vellen over haar eigen werkplek, driehoog voor aan de Oudezijds Voorburgwal. Mijn aanpak in dergelijke gevallen is meestal: "Hoe lang zit u al zo? En heeft u klachten?" - "Geen klachten, en u zit al zo lang op deze manier te werken? Unglaublich! Maar blijf dan vooral lekker zo zitten." Recent werd ik geattendeerd op een online test waarmee je je werkplekinrichting kan toetsen. Wij werken vanuit huis en resideren in beide filialen aan een keukentafel. Geen instelbare stoel, keukentafel uiteraard van goede kwaliteit, vooral door het vele hout (in totaal 15 cm dikte) waar je constant met je knieen en bovenbenen tegenaan knalt. Kortom: een Spartaanse werkplek, maar dat wordt volledig gecompenseerd door de professionele laptopstandaard met documenthouder. De test gaf mij gelijk: een 9,2, met de welgemeende felicitaties van de programmeur. Mijn collega, die in tegenstelling tot ondergetekende geen vierkante meter nodig heeft voor zijn paperassen, en dus de documenthouder ook echt gebruikt, scoorde zelfs een 9,4. Ik was jaren geleden in Leeuwarden bij een bedrijf waar de Arbeidsinspectie met een boete had gedreigd vanwege een slecht ingerichte werkplek. Het bedrijf kreeg zes weken de tijd om de werkplek aan te passen. Het ging om een wat oudere man, die gebruik maakte van een oud eikenhouten bureau. U kent ze wel, met van die vaste kastjes aan de zijkanten. Hij zat op een buizenframe stoeltje. Beide meubelstukken waren door deze fossiele boekhouder in gebruik genomen bij indiensttreding, een jaar of dertig terug. Hij had alleen verzuimd op de dag dat een van zijn kinderen het in haar hoofd haalde om op woensdag ter wereld te komen. Het werd een maandenlange, pittige discussie, maar uiteindelijk mocht hij zijn dagen blijven slijten op zijn vertrouwde stekkie. </p>