Alle artikelen over wetgeving

 

 

 

<p>Enkele dagen later bezoekt hij in de eerstvolgende havenplaats in Marokko een arts. Hij krijgt oogzalf voorgeschreven. In september wordt hij wegens verergerde oogklachten naar Litouwen gerepatrieerd. Daar wordt uiteindelijk de metaalsplinter uit zijn oog gehaald. De ooglens is zo beschadigd dat er een kunstlens wordt geplaatst. Hij blijft onder medische behandeling. In februari 2001 gaat hij weer aan de slag bij het visserijbedrijf. Twee maanden later wordt hij om onduidelijke redenen van boord gestuurd. Hij ondervindt nog veel last van het oog en heeft veel hoofdpijnklachten. Drie medische specialisten hebben hem voor 45 procent arbeidsongeschikt verklaard. Hij stelt zijn ex-werkgever aansprakelijk voor de schade.</p>

&nbsp;

<p>Op het ongevalformulier dat de veiligheidscoordinator heeft ingevuld, staat onder meer dat het been werd gekoeld en dat de huisarts is bezocht. De werknemer stelt zijn werkgever in september 2005 aansprakelijk voor de gevolgen van het ongeval. Hij is nog steeds onder doktersbehandeling en vindt dat de werkgever onvoldoende veiligheidsmaatregelen heeft genomen. </p>

&nbsp;

<p>De kantonrechter wijst de vordering af en de werknemer gaat in beroep. </p>

&nbsp;

<p>In december 2000 wordt bij de beoordeling opgemerkt dat hij goed heeft gefunctioneerd, zeker gelet op het feit dat de afdeling continu onderbezet is geweest. Dat was een grote last, ook omdat er problemen met collega's zijn geweest. Hij dringt in het beoordelingsgesprek ook aan op promotie. Begin april 2001 valt hij uit met een burn-out. Re-integratiepogingen hadden geen resultaat. In april 2004 wordt de arbeidsovereenkomst ontbonden zonder toekenning van een vergoeding. De werknemer vordert schadevergoeding, omdat zijn burn-out het gevolg is van de overbelasting.</p>