Nieuwste artikelen

 

 

 

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">De man kwam in 1998 als computer-operator in dienst van de arbodienst, waar hij opklom tot hoofd van de ict-afdeling. Hij zat vijf tot zes uur zonder pauze achter zijn computer, moest vaak overwerken en stond onder hoge werkdruk. In 2001 ontstonden de eerste klachten, die door de bedrijfsarts werden omschreven als RSI van pols en hand. Eind 2003 belandde de man gedeeltelijk in WAO.</p>

<p>De veiligheid in de bouw neemt af door toenemende versnippering. Dat was in het kort de boodschap van Johan Galjaard, voorzitter van de Vereniging Nederlandse Constructeurs, onlangs op het congres 'Veiligere Constructies in de Bouw'. <strong>  Hoezo versnippering? </strong>'Vroeger had je bouwbedrijven, nu aannemingsbedrijven. Dat zijn papieren ondernemingen die een bouwbestek opknippen in delen, en die uitbesteden aan verschillende partijen. De een levert de stenen, de volgende legt de vloer, de derde plaats daar een wandje op, nummer vier  hangt daar een stalen frame in… enzovoort. En al die partijen weten alleen iets van hun eigen deelgebied.'   <strong>Is dat erg? </strong>'Nee, mits er iemand rondloopt die het overzicht heeft, die verstand heeft van het hele proces. En bij de bouw van het Twente-stadion was die er niet. Met de kapconstructie was helemaal niets mis. Het probleem was alleen dat de volgende partij er een gewicht aan ging hangen - zonder dat er al sprake was van stabiliteitverbanden. Je kunt niet van die mensen op de bouw verwachten dat ze dat inzien: daar moet een constructeur rondlopen die betrokken was bij het ontwerp.'   <strong>Waarom was die er dan niet? </strong>'Omdat het hele bouwproces alleen nog maar gericht is op winst, en niet op veiligheid. De constructeur die ooit het ontwerp heeft gemaakt, krijgt geen honorarium voor begeleiding van de uitvoering meer - en zal zich dus beperken tot het hoogst noodzakelijke. En waarom denkt u dat het proces zo is versnipperd? De aannemersbedrijven zijn voortdurend op zoek naar de goedkoopste aanbieder.' <strong>  Is dit dus hun verantwoordelijkheid? </strong>'Nee, die verantwoordelijkheid ligt bij meerdere partijen: ook bij de constructeur: die zou zo'n uitgeklede opdracht gewoon niet moeten aannemen. Maar de voornaamste verantwoordelijke is de eigenaar: het is tenslotte zijn gebouw. Het probleem is alleen dat die niet de benodigde kennis in huis heeft om de veiligheid te beoordelen. Daarom zou een coordinerend constructeur wettelijk verplicht moeten zijn. En dus ligt een deel van het probleem ook bij de overheid.' </p>

&nbsp;

Als een auto voor het bedrijf gebruikt wordt,  is het een arbeidsmiddel. Medewerkers mogen geen rugklachten krijgen door slechte autostoelen.  Ook de grootte van een auto kan van belang zijn bij lange mensen. In de meeste gevallen zijn de bestaande autostoelen prima. Mensen met rugklachten hebben vaak wel een aangepaste stoel nodig. Daar zal de werkgever op grond van de Arbowet in moeten voorzien (

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Dat blijkt uit onderzoek van HR-dienstverlener 365 onder 1609 werknemers en 601 werkgevers. Vooral jongeren en vrouwen blijken bezorgd als het gaat om het behouden van hun baan. Het zijn voornamelijk vrouwen die twijfelen of ze in de toekomst hun werk nog wel interessant genoeg vinden. Deze onzekerheid wordt vergroot door een scheve balans tussen werk en prive.</p>

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Tijdens het debat werd een aantal argumenten ingebracht, die volgens mij nogal bezijden de roos waren. Kamerleden die de Arbeidsinspectie, zoals ik, een warm hart toedragen, hadden wel wat andere wapens in de strijd kunnen gooien.</p>

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt">Uit onderzoek van de vakgroep Arbeids- en organisatiepsychologie van de Erasmus Universiteit blijkt dat intensievere smartphone gebruikers inderdaad een slechtere balans tussen werk en prive ervaren dan minder intensieve gebruikers. Ook bleek dat intensieve smartphone gebruikers wel pogingen doen om 's avonds te ontspannen maar hierin niet slagen terwijl dit voor hen juist zo belangrijk is. Dit heeft uiteindelijk een negatief effect op het welzijn van werknemers.</p>